Skip to content

VPN z części: PPP, urządzenia tap i netcat

VPN to dwie roboty: coś, co tworzy łącze wirtualne, i coś, co przenosi bajty. PPP robi pierwszą od 1994 roku i nie obchodzi go, czym jest druga. Dlatego PPTP, L2TP i każda linia dial-up, z jakiej kiedykolwiek korzystałeś, to ten sam protokół na różnych nośnikach. Netcat jest nośnikiem. Ten wpis buduje to na oba sposoby. Najpierw pppd: opcja pty i co robi z pseudoterminalem, wersja po TCP, którą każdy próbuje najpierw, dlaczego protokół strumieniowy wewnątrz TCP rozpada się przy stratach, wersja po UDP, której należy używać, asynchroniczne ramkowanie HDLC i ACCM, który decyduje, ile pasma idzie na escapowanie znaków sterujących, adresacja, routing i IPV6CP, oraz utrzymanie łącza, gdy nośnik umiera bez słowa. Potem ten sam tunel w ogóle bez PPP: urządzenie tap, jeden datagram na ramkę po UDP, prefiks długości, który po TCP musisz wymyślić sam, tun kontra tap i mostkowanie. Potem część, na którą netcat nie ma odpowiedzi: owinięcie nośnika w TLS za pomocą ncat, stunnel i openssl, oraz w DTLS za pomocą socat, czyli kształt, którego naprawdę chcesz. To nigdy nie jest właściwe narzędzie i właśnie o to chodzi: pokazuje, jak zachowuje się egress, gdy atakujący ma roota w twojej sieci, a ruch wychodzący nie był domyślnie zablokowany, i dlaczego domyślna blokada na granicy to jedyna kontrola, która kiedykolwiek była prawdziwa.

14 września 2026 · 54 min · 11726 słów · Damien Dye

IPsec był dobrym pomysłem. Czas go wyłączyć.

IPsec miał rację w 1995 roku: szyfrować pod aplikacją, związać skojarzenie bezpieczeństwa z adresem IP i pozwolić, żeby każdy protokół je odziedziczył. Potem przyszedł NAT, NAT operatorski dokończył dzieła, a poprawką było owinąć całość w UDP i trzymać włączony zegar, żeby tablica translacji o tobie nie zapomniała. Ten wpis pokazuje, jak to się sypie, diagram po diagramie: skojarzenie bezpieczeństwa, które nie przeżyje przepisanego nagłówka, dwa translatory, które ma dziś każde łącze z CGNAT, standard NAT64, który wprost wyłącza IPsec ze swojego zakresu, tunel, który nie może użyć drugiego łącza, bo ESP nie ma portów, MTU, które nie należy do nikogo, oraz L2TP i PPTP jako dwa protokoły, które nigdy nie nadawały się do tej roli. Zawiera dokumentację producentów, Cisco, Juniper i Microsoftu, która przyznaje każdą z tych rzeczy, osiemnaście elementów nazywających się VPN IPsec, w tym dwa, które nigdy nie były standardami, wyjaśnienie, dlaczego Fisher-Price OS (Windows) nigdy naprawdę nie współpracował z otwartym stosem, działającą metodę diagnozowania IPsec, dopóki jeszcze go utrzymujesz, i argumenty za wycofaniem całości, z datami.

13 września 2026 · 60 min · 15199 słów · Damien Dye

Ping: narzędzie diagnostyczne, które otwiera znacznie więcej

To ping, a nie reszta ICMP, jest zagrożeniem: echo to kanał, na który każdy host musi odpowiedzieć twoimi własnymi bajtami, więc sieć, która „przepuszcza tylko ping”, ma już pełny VPN na zewnątrz. Wpis zaczyna od zagrożenia, od tego, ile kosztuje twoje wyjście i jak gość w twoim WiFi albo przy niezablokowanym porcie ethernet może je otworzyć, potem pokazuje trzy działające tunele oparte na samym pingu (Hans, icmptunnel i krótki tunel w Pythonie z AES-128), pułapki MTU i IPv6 oraz regułę, która to zamyka: odrzuć echo, zachowaj błędy, w nftables, pf, Cisco, Junos, MikroTik i Windows.

1 września 2026 · 32 min · 6864 słów · Damien Dye