Skip to content
Trzy lokalizacje klientów zasilające jeden Caddy, który każdej podaje jej własny token, przed jednym Proxmox Datacenter Manager

Jedno środowisko PXE dla każdego klienta: instalacje nienadzorowane z Proxmox Datacenter Manager

Proxmox Datacenter Manager 1.1 potrafi serwować pliki odpowiedzi automatycznemu instalatorowi Proxmoksa, co czyni go naturalnym serwerem instalacyjnym dla MSP opiekującego się wieloma lokalizacjami klientów. Przypadek użycia to klient, który chciał, żeby każda lokalizacja była budowana z własnym nazewnictwem, hasłem roota i kluczami SSH, przez wpięcie serwera do właściwego VLAN-u i uruchomienie go, bez zbierania numerów seryjnych i bez pliku odpowiedzi dla każdej maszyny; ten wpis obejmuje tę połowę, która dotyczy rozruchu i instalacji, a dołączanie do klastra zostawia na boku. PDM nie potrafi dopasować odpowiedzi do lokalizacji i nie potrafi dać węzłowi skryptu pierwszego startu, a oba fakty wykazuję na podstawie kodu źródłowego PDM. Mimo to buduję tu jedno środowisko PXE dla każdej lokalizacji: jeden obraz rozruchowy z niesekretnym catch tokenem, wykrywanie przez rekordy DNS TXT, żeby obraz nie zawierał żadnego URL-a, i proxy Caddy, które po podsieci źródłowej podmienia catch token na bearer token danej lokalizacji. Opisuję, jak PDM wybiera odpowiedź, prepare-iso dla iPXE, rekordy DNS, dnsmasq i pętlę iPXE, utwardzony Caddy, który serwuje cały interfejs PDM na 443 przy 8443 zamkniętym przez nftables, logowanie użytego tokenu wyłącznie po nazwie, webhook poinstalacyjny, dodanie Proxmox Backup Server i kompromisy, które zostają.

7 listopada 2026 · 32 min · 7294 słów · Damien Dye

NetBox: co przechowuje i jak sprawić, żeby przechowywał twoje

Praktyczny przegląd NetBox 4.7.2 z załadowaną prawdziwą infrastrukturą zamiast pustego demo. Co zawiera każdy ekran i co z nim robisz: widoki szaf, śledzenie kabli, drzewo IPAM, interfejsy dual-stack i szafa, która okazuje się zapełniona w 90,7 procent mocą, a tylko w 28,6 procent sprzętem. Jak postawić go jako stos kontenerów i na hoście z pakietów, obie drogi przetestowane od początku do końca. Kolejność, w jakiej musisz go wypełniać, wyprowadzona z tego, które klucze obce są naprawdę obowiązkowe. Jak podzielić jedną instalację między klientów, tak by urządzenie innego klienta zwracało 404, a nieprzyznany typ obiektu 403. Config contexts i dziedziczenie, które czyni je cenniejszymi niż pola własne. Dodawanie własnych wartości do menu statusów samego NetBoxa. Trzy sposoby na dodanie obiektu, na którym stoi twój biznes, w tym datastore zamodelowany bez linijki kodu. Jak pisać reguły walidacji i klasy walidatorów, żeby baza danych odrzucała to, czego zabrania twój wewnętrzny standard. Do tego historia forka z 2021 roku, z którego powstał Nautobot, po co był i co się od tamtej pory zbiegło. A na koniec sterowanie całością z kolekcji Ansible netbox.netbox, gdzie inwentarz jest zapytaniem, a nie plikiem, a jeden argument modułu po cichu przydziela nowy adres przy każdym uruchomieniu.

30 września 2026 · 47 min · 10353 słów · Damien Dye

Czy twój MSP okłamuje cię, żeby sprzedać ci produkty premium?

Część 1 z 3. Niektórzy kłamią. Większość nigdy nie musi, bo płaci im producent produktu, który polecają, a nikt nie ma obowiązku ci o tym powiedzieć. Sygnały, że ktoś ci sprzedaje, zamiast projektować dla ciebie, i to, co nigdy nie trafia na krótką listę.

28 sierpnia 2026 · 36 min · 7562 słów · Damien Dye

Co zbudował ci twój MSP i kto jeszcze może się do tego dostać

Część 2 z 3. Co naprawdę powstaje, gdy papiery są już podpisane: pudełko, od którego nie da się ich odwieść, firewall, który jest drogą do środka, podstawy, które były właśnie tym, co kupiłeś, i agent na każdej maszynie, który słucha cudzej konsoli.

28 sierpnia 2026 · 35 min · 7410 słów · Damien Dye

Kiedy coś się psuje, kto naprawdę za to odpowiada?

Część 3 z 3. Czasy reakcji zamiast wyników, limit odpowiedzialności ustawiony na poziomie opłat, które już zapłaciłeś, i dostawca, którego wymówki w końcu docierają do ciebie. Pytania, które to wyciągają na wierzch, co robi w zamian porządny dostawca i czego trzeba, żeby pozbyć się złego.

28 sierpnia 2026 · 29 min · 6176 słów · Damien Dye

Nigdy nie zabrakło nam adresów. Zabrakło nam chęci.

IPv6 jest gotowe, darmowe i domyślnie włączone w każdym systemie operacyjnym od blisko dwudziestu lat. Brytyjską odpowiedzią był carrier-grade NAT, ustawa o logowaniu i opłata £5 miesięcznie za oddanie ci adresu, który kiedyś miałeś. Policzyłem każdą brytyjską sieć w globalnej tablicy routingu, żeby sprawdzić, kto naprawdę włączył IPv6: 1200 tego nie zrobiło, a 463 z nich siedzi na przestrzeni adresowej, o którą poprosiły i której nigdy nie użyły.

27 sierpnia 2026 · 61 min · 12892 słów · Damien Dye