Część 6 z 8. Część 5 przyjrzała się temu, jak daleko sięga prawo jednego kraju.

O czym jest ten wpis

  • Powód podawany przy wykluczaniu niektórych dostawców.
  • Co ustalono o osłabionych produktach.
  • Co się stało w 2024 roku.
  • Dlaczego to dotyczy także Europy.
  • Co możesz z tym zrobić.

Powód podawany przy wykluczaniu niektórych dostawców

Kilka rządów wykluczyło chińskich dostawców z sieci telefonicznych i internetowych oraz ograniczyło niektóre chińskie aplikacje na urządzeniach służbowych.

Podawany powód jest zwykle ten sam: firmę można zmusić do pomocy własnemu rządowi. Sprzęt niesie więc ryzyko, niezależnie od tego, co robi kod.

To rozumowanie jest słuszne. To też to samo rozumowanie, którego użyto w części 2 w sprawie tego, czyje prawo dotyczy twoich danych.

Zanim pójdziemy dalej, postawmy jedną rzecz jasno.

Operacje cybernetyczne chińskiego państwa są prawdziwe. Europejskie agencje bezpieczeństwa narodowego dokumentują je tak samo jak amerykańskie i obejmują one kradzież informacji handlowych na dużą skalę. Nic w tym wpisie nie jest tego obroną.

Ale jeśli zasada mówi, że dostawcę można zmusić do pomocy własnemu rządowi, to dotyczy ona każdego dostawcy, który ma rząd.

Zastosuj ją równo, a akta po stronie europejskiej i amerykańskiej nie są puste. Miejscami są lepiej ustalone niż oskarżenia, bo badały je parlamenty.

Co ustalono o osłabionych produktach

Trzy pozycje, każda ze źródłem, w kolejności od najmocniej ugruntowanej.

Służba wywiadowcza była właścicielem firmy szyfrującej.

Crypto AG była szwajcarską firmą, która od lat 50. sprzedawała maszyny szyfrujące ponad 120 rządom.

Jej właścicielami były amerykańska CIA i niemiecka BND. Maszyny przerabiano tak, żeby te służby mogły czytać wiadomości kupujących je rządów.

Opiera się to na czymś więcej niż dziennikarstwo. Po ujawnieniu sprawy organ nadzoru nad wywiadem szwajcarskiego parlamentu przeprowadził śledztwo i opublikował raport w listopadzie 2020 roku.

Szwajcarski nadawca publiczny SWI opisał ustalenia, w tym to, że szwajcarski wywiad wiedział o tym od 1993 roku.

Wśród klientów były rządy europejskie. Trwało to mniej więcej 50 lat.

Standard kryptograficzny został wycofany.

Generator liczb losowych o nazwie Dual_EC_DRBG opublikowano jako standard Stanów Zjednoczonych. Liczb losowych szyfrowanie używa po to, żeby klucze były nieprzewidywalne.

Badacze pokazali, że jego konstrukcja pozwalała temu, kto wybrał pewne wartości w jego wnętrzu, przewidzieć jego wynik.

Organ normalizacyjny odradził jego używanie w 2013 roku i usunął go w 2014 roku. The Register opisał powiązane ustalenia handlowe w tamtym czasie.

Sprzęt przechwytywano w transporcie.

W grudniu 2013 roku niemiecki tygodnik Der Spiegel opublikował katalog narzędzi do przechwytywania obejmujący routery, zapory sieciowe, serwery i firmware pamięci masowej od znanych producentów.

Artykuły opisywały też sprzęt przekierowywany w transporcie, przerabiany, ponownie pakowany i wysyłany dalej do klienta.

Nad tym ostatnim warto przez chwilę pomyśleć każdemu, kto kupuje sprzęt.

Oznacza to, że granicą zaufania nie jest tylko twój dostawca. Jest nią twój dostawca i wszystko, co obsługuje dostawę.

Uczciwy dostawca nie może dać ci gwarancji co do tej drugiej części.

Co się stało w 2024 roku

To wydarzenie odpowiada na pytanie inżynierskie i jest najbardziej przydatną rzeczą w tym wpisie.

W 1994 roku Stany Zjednoczone uchwaliły ustawę wymagającą od firm telefonicznych budowania sieci tak, żeby komunikację można było przechwycić na zgodne z prawem żądanie.

Wejście było więc stałe, wbudowane i podlegało procedurze prawnej.

W 2024 roku ustalono, że grupa powiązana z chińskim państwem, publicznie nazwana Salt Typhoon, dostała się do co najmniej 9 dużych amerykańskich firm telefonicznych.

Wśród osiągniętych systemów były same systemy przechwytywania. The Register opisał reakcję ustawodawców.

Wejście, którego zbudowania wymagał jeden rząd, stało się drogą, którą wszedł inny rząd.

To nie pech. To wynika z tego, jak taka rzecz działa.

Wbudowane wejście to możliwość, a nie zasada. Prawo, które je reguluje, wiąże tylko ludzi, którzy to prawo akceptują. Ktoś, kto się włamał, go nie akceptuje.

Każdy argument za wbudowanym dostępem zgodnym z prawem zakłada, że dostęp da się ograniczyć do zamierzonego użytkownika. To najjaśniejszy istniejący dowód, że to założenie nie trzyma się.

Dlaczego to dotyczy także Europy

Jeśli to rozumowanie jest słuszne, jest słuszne wszędzie, i jako takie dotyczy także europejskich propozycji.

Propozycje skanowania wiadomości na urządzeniu, zanim zostaną zaszyfrowane, tworzą ten sam rodzaj wbudowanego wejścia.

Wielka Brytania ma uprawnienie do wymagania od firm zapewnienia możliwości technicznych. Użyto go, żeby wymusić zmiany w funkcji szyfrowania, a dostawca zamiast ją zmieniać, wycofał tę funkcję w Wielkiej Brytanii.

Oba działania prowadzą demokracje, pod nadzorem, z poważnych powodów, takich jak ochrona dzieci.

Oba budują też dokładnie ten rodzaj możliwości, o którym rok 2024 pokazał, że nie da się jej niezawodnie ograniczyć do zamierzonego użytkownika.

Europejskie wejście nie jest bezpieczniejsze od żadnego innego, bo intruza nie obchodzi, jak rozliczalna jest instytucja. Obchodzi go to, czy ta rzecz istnieje.

Dlatego użyteczna wersja tego argumentu jest techniczna, a nie polityczna.

„Nie ufaj dostawcom z kraju X” trzeba otwierać na nowo za każdym razem, gdy zmienia się polityka.

„Zakładaj, że każde wbudowane wejście zostanie w końcu użyte przez kogoś, dla kogo nie było zbudowane” obowiązuje niezależnie od tego.

Co możesz z tym zrobić

Praktyczna odpowiedź nie dotyczy głównie tego, od kogo kupujesz. Dotyczy projektowania tak, żeby to pytanie miało mniejsze znaczenie.

Traktuj sieć jako niezaufaną. Szyfruj ruch od końca do końca i nie pozwalaj, żeby jeden system ufał drugiemu tylko z powodu miejsca, w którym stoi w sieci.

Trzymaj własne klucze szyfrujące, gdzie się da. Część 2 wyjaśniła, dlaczego to zmienia, kogo można poprosić o twoje dane. To też ogranicza, co intruz uzna za warte zdobycia.

Wysyłaj mniej. Danych, których nigdy nie zebrałeś, nie da się przechwycić, zażądać ani zgubić. Najmniej modny środek na liście i często najskuteczniejszy.

Sprawdź, co uruchamia twój sprzęt, zanim mu zaufasz. Weryfikowany rozruch i sprawdzanie firmware warto włączyć tam, gdzie twój sprzęt to obsługuje.

W naprawdę wrażliwych systemach sprawdzaj dostawy. Opakowania z zabezpieczeniem przed manipulacją i zapisane numery seryjne to proste rzeczy.

Żadna z nich nie wymaga od ciebie decyzji, którego rządu obawiać się najbardziej.

Właśnie dlatego są lepszą odpowiedzią. Zabezpieczenie, które działa tylko wtedy, gdy twoje przewidywania polityczne okażą się trafne, nie jest naprawdę zabezpieczeniem.

Część 7 wychodzi poza technologię i przygląda się temu, jak z tym samym problemem poradziły sobie inne branże.


Pierwsza publikacja: 2026-08-25. Ostatnia aktualizacja: 2026-08-25.