Na twoim firewallu jest funkcja, która czyta wnętrze twoich pakietów, znajduje w tekście adres IP i numer portu i otwiera dla nich przychodzącą dziurę. Bez reguły. Bez wniosku o zmianę. Bez wpisu w logu, na który kiedykolwiek byś spojrzał. Na większości sprzętu, który ją ma, jest domyślnie włączona i jest tak od dobrych dwudziestu pięciu lat, podczas gdy branża, która ją tam wstawiła, spędziła ostatnie dwadzieścia na cichym dochodzeniu do wniosku, że należy ją wyłączyć: w dokumentach standardów, w domyślnych ustawieniach jądra i w czterech osobnych rundach awaryjnych łatek do przeglądarek.

Nazywa się to helperem protokołu albo Application Level Gateway, ALG, session helperem, fixupem, silnikiem inspekcji, helperem conntrack. Jedno i to samo. Istnieje, bo NAT zepsuł garstkę protokołów, które wpisują adresy we własny ładunek, a ktoś uznał, że najmniej złym rozwiązaniem będzie nauczyć translator czytać i przepisywać ten ładunek w locie.

Oto część, która powinna cię zatrzymać.

Helper nie potrafi stwierdzić, kto napisał tekst. Czyta bajty z połączenia i działa na ich podstawie natychmiast, nikogo i o nic nie pytając. Nie ma jak się dowiedzieć, czy ciąg PORT 192,168,1,29,4,0 wytworzył prawdziwy klient FTP robiący prawdziwy transfer, czy ukryty formularz na stronie WWW, którą twój użytkownik otworzył przez przypadek. W sieci wyglądają identycznie, bo w sieci są identyczne. Więc obcy w internecie, który zdoła namówić cokolwiek w twojej sieci do wysłania właściwych bajtów (przeglądarkę, klienta czatu, cokolwiek, co wyśle, co mu każą), wybiera, który port przychodzący otworzy twój firewall i dokąd.

To nie jest błąd w parserze jednego producenta. To jest to, co ta funkcja robi: urządzenie bezpieczeństwa przyjmuje polecenia konfiguracyjne z niezaufanych danych i stosuje je natychmiast. Zgłoszenia błędów i CVE to szczegóły na wierzchu tego kształtu.

Samy Kamkar zademonstrował wersję przeglądarkową w styczniu 20101, znacznie lepszą w październiku 20202, a trzy miesiące później Armis rozszerzył ją tak, że otwierany port nie musi nawet być na maszynie, która kliknęła: może być na twojej drukarce, twojej kamerze albo sterowniku PLC dwa VLAN-y dalej3. W międzyczasie IETF zapisało, że helpery powinny być domyślnie wyłączone4, Linux wyłączył je w jądrze5, a producenci przeglądarek wypuścili listę zablokowanych portów, która niemal linijka w linijkę wygląda jak listing katalogu modułów conntrack Linuksa6. Każda z tych rzeczy to poprawka zastosowana gdzie indziej, bo to, co naprawdę wymagało poprawienia, siedzi w pudełku, którego nikt nie zamierza załatać.

Doszedłem do wniosku, że helpery protokołów powinny być domyślnie wyłączone wszędzie i faktycznie wyłączone w każdej sieci, za którą odpowiadasz. Nie dostrojone. Nie ograniczone na początek do zaufanych podsieci. Wyłączone, z dwoma czy trzema prawdziwymi wyjątkami zapisanymi i opatrzonymi datą, dokładnie tak, jak udokumentowałbyś każdą inną regułę przychodzącą, bo tym właśnie są.

Dalej jest mechanizm, ataki w kolejności, w jakiej je odkryto, sytuacja zgodności (w Wielkiej Brytanii to zwykłe niespełnienie kontroli, którą możesz już mieć certyfikowaną) i polecenia, żeby to naprawić.

Co obcy z tego ma

Zacznij od skutku, bo mechanizm łatwiej obchodzi człowieka, kiedy już widział rachunek. Ktoś otwiera link. To cały jego wkład. Strona uruchamia JavaScript, który rozmawia z serwerem atakującego, a ten serwer kształtuje rozmowę (dopełnia ją, mierzy, potwierdza jedne jej części, a inne nie), aż jeden segment dociera do twojego firewalla, wyglądając dokładnie jak wiadomość otwierająca połączenie VoIP. Twój firewall w to wierzy, bo wierzenie w to jest tą funkcją. Tworzy przychodzące mapowanie, a atakujący łączy się z powrotem prosto przez nie.

W wersji z 2020 roku port otwiera się na maszynie, która kliknęła, więc każda usługa nasłuchująca na tym hoście jest osiągalna z internetu, dopóki żyje mapowanie2. Udostępnianie plików. Pulpit zdalny, którego nikt nie zamierzał zostawić nasłuchującego. Co do Fisher-Price OS (Windows) Armis zwrócił uwagę na rzecz oczywistą: dosięgnij portu udostępniania plików i dzieli cię jeden niezałatany host od drogi, którą poszedł WannaCry3.

Wersja z 2021 roku jest gorsza i to ona powinna przesądzić sprawę. Ponieważ helper H.323 obsługuje przekierowanie połączeń, jedna wiadomość może wskazać trzeci adres zamiast któregoś z końców połączenia, więc atakujący nie jest już ograniczony do maszyny, która kliknęła, i może zamiast tego przejść przez twój wewnętrzny zakres, otwierając port na każdym adresie i odczytując to, co odpowie. Armis zademonstrował dokładnie to: port 80 w całym zakresie, zebrane banery, wybrany cel, potem otwarty surowy port druku drukarki i wysłane do niej zadanie. Ich druga demonstracja dotarła do sterownika PLC na jego nieuwierzytelnionym porcie zarządzania i przepisała jego program3.

Na żadnym z tych urządzeń nie wykorzystano żadnej podatności. Wszystkie działały dokładnie tak, jak miały, a jedyną rzeczą, która zawiodła, była granica, i zawiodła, robiąc dokładnie to, co miała skonfigurowane. Pomyśl też, kto jest wewnątrz tej granicy. Nie tylko twoi pracownicy: gość w sieci dla gości, laptop podwykonawcy, każdy z przeglądarką. Atak nie potrzebuje danych uwierzytelniających, przyczółka ani złośliwego oprogramowania, bo mechanizmem dostarczenia jest przeglądarka, która już jest zainstalowana i już jest zaufana.

Firewall jest po to, żeby nic z zewnątrz nie zaczynało rozmowy z niczym w środku, chyba że na to pozwoliłeś. Helper jest wyjątkiem, przyznawanym na podstawie ciągu znaków w pakiecie.

Czym właściwie jest helper protokołu

Zwykły NAT jest rzeczą głupią i uczciwą. Przychodzi pakiet, NAT przepisuje adres i port źródłowy w nagłówku, zapisuje wiersz, żeby odpowiedź dało się odwrócić z powrotem, i przekazuje pakiet dalej. Nigdy nie zagląda poniżej nagłówka warstwy transportowej i nie wie ani nie obchodzi go, czy bajty w środku to żądanie WWW, zapytanie do bazy danych czy zdjęcie psa.

To działa, dopóki protokół nie wpisze adresu we własny ładunek. FTP to robi, jawnym tekstem w strumieniu poleceń: połącz się ze mną z powrotem pod tym adresem, na tym porcie. SIP robi to w polach Via, Contact i SDP, H.323 to robi, a IRC robi to przy bezpośrednich transferach. Wszystkie zaprojektowano, kiedy adres hosta był jego adresem i każda maszyna mogła dosięgnąć każdej innej, i przy tym założeniu jest to rozsądne. Wstaw translator na ścieżkę, a adres w ładunku staje się kłamstwem.

Zwykły translator czyta nagłówek. Helper czyta ładunek i otwiera dziurę na podstawie tego, co znajdzie.To samo miejsce ścieżki. Jedno z nich czyta oprócz koperty także list.Zwykły translatorHelper protokołuPrzychodzący pakiet[IP hdr 192.168.1.29:51000] [ payload ]Przychodzący pakiet[IP hdr 192.168.1.29:51000] [ PORT 192,168,1,29,4,0 ]Co robiPrzepisuje adres i port źródłowy w nagłówkuPoprawia sumy kontrolneZapisuje wiersz, żeby odwrócić odpowiedźPrzekazuje pakiet dalejCo robiWszystko to, a potemczyta ładunek i znajduje w nim adres i portprzepisuje także je i przesuwa numery sekwencyjnezapisuje drugi wiersz: dopuść to połączenie przychodząceTabele, które prowadziTylko tabela translacji. Wiersz, przepływ, odwracalne.Nic w ładunku nie może dodać wiersza.Tabele, które prowadziTabela translacji i tabela oczekiwań.Wiersz w drugiej to przychodząca reguła firewalla.Druga tabela to cały temat.Mówi: kiedy z zewnątrz przyjdzie połączenie pasujące do tego wzorca, przepuść je. Nikt jej nie napisał, nikt nie zatwierdził.
Dwa urządzenia w tym samym miejscu ścieżki. Zwykły translator przepisuje nagłówek i nigdy nie czyta ładunku. Helper czyta ładunek, przepisuje znaleziony tam adres i dodaje wiersz do drugiej tabeli, który później dopuszcza połączenie przychodzące. Ta druga tabela jest tematem tego wpisu.

Więc wymyślono helper. Czyta ładunek, znajduje adres, przepisuje go na publiczny, a potem robi to, co wszyscy pomijają: tworzy regułę dopuszczającą połączenie przychodzące, które ładunek właśnie opisał. Netfilter nazywa taką regułę oczekiwaniem (expectation). Cisco nazywa ją pinhole albo drzwiami NAT7. Palo Alto nazywa ją dynamicznym pinhole NAT8. Juniper nazywa ją bramką (gate). Inne słowo, identyczny obiekt: dziura wybita w granicy na podstawie czegoś odczytanego z pakietu.

IETF nazwało ten wzorzec, zanim większość tych produktów powstała. ALG, mówi RFC 2663, to „application specific translation agent”, który „may interact with NAT to set up state […] modify application specific payload and perform whatever else is necessary to get the application running across disparate address realms”9. Przeczytaj to z przeciwnikiem w głowie: whatever else is necessary, napędzane przez application specific payload. A w lutym 2002 taksonomia middleboxów IETF nazywała mechanizm po imieniu, odnotowując, że niektóre ALG powodują problemy z fragmentacją, „although in this case the problem is arguably the result of a deliberate layer violation (e.g., mucking with the application data stream of an FTP control connection by twiddling TCP segments on the fly)”10.

Celowe naruszenie warstw. Grzebanie w segmentach TCP w locie. Taki jest mechanizm, nazwany przez ludzi, którzy skatalogowali go dwadzieścia cztery lata temu, a każdy opisany tu atak przechodzi prosto przez niego.

Oczekiwanie to cały problem

Oczekiwanie to wstępnie autoryzowane połączenie: krotka złożona z adresu źródłowego, portu źródłowego, adresu docelowego, portu docelowego i protokołu, z częścią pól wypełnionych i częścią pozostawionych jako symbole wieloznaczne, plus zegar. Kiedy przychodzi pasujący pakiet, firewall traktuje go jako powiązany z istniejącym dozwolonym przepływem, a nie jako nowe połączenie przychodzące, przepuszcza go i zużywa oczekiwanie. W zdrowym systemie ich lista jest pusta i o to chodzi: oczekiwania mają być rzadkie, krótkotrwałe i wynikać z czegoś, o co host wewnętrzny naprawdę poprosił.

Oczekiwanie to reguła przychodząca z lukami, a luki to cały model bezpieczeństwaJeden obiekt, pięć pól i zegar. To, które pola są puste, to cały model bezpieczeństwa.expect proto=tcp src=<kto może się połączyć> sport=<dowolny> dst=<gdzie trafi> dport=<który port> timeout=300HelperKto może się połączyćGdzie trafiaKtóry portNajgorszy przypadekFTPserwer, przypiętyklient, przypiętyz ładunkudowolny port na jednym hościeIRCdowolny adresklient, przypiętyz ładunkudowolny port, od każdegoH.323dowolny adresz ładunkuz ładunkudowolny port na dowolnym hościeNiebieski: ustalone przez firewall z widocznego połączenia.  Złoty: z ładunku.  Różowy: celowo otwarte.1. Które pola są symbolami wieloznacznymi?Wieloznaczne źródło oznacza, że dziura nie jest zarezerwowana dla drugiego końca rozmowy, która ją utworzyła.Każdy, kto pierwszy dotrze do twojego interfejsu zewnętrznego, może ją zająć. Helper IRC musi tak robić, bo protokółnaprawdę nie wie, kto się połączy, co dobrze opisuje protokół, któremu w ogóle nie powinno się pomagać.2. Kto dostarczył wartości?Nie firewall. Zrobił to ładunek, a ładunek napisał ten koniec rozmowy, który helper akuratczytał. W tym zdaniu nigdzie nie ma uwierzytelnienia.3. W co może celować dziura?W większości helperów w host, który ją utworzył. W H.323 w to, co mówi ładunek, bo przekierowanie wskazuje stronę trzecią.
Oczekiwanie to reguła firewalla z częścią pól pozostawionych pustych i z zegarem. Trzy pytania rozstrzygają, czy jest bezpieczne, i to właściwe trzy pytania do zadania każdemu helperowi na każdej platformie.

Dwie z tych odpowiedzi są gorsze, niż ludzie się spodziewają. Wartości pochodzą z ładunku, a nie z firewalla, więc pochodzą z tego końca rozmowy, który helper akurat czytał. A w helperze IRC adres źródłowy jest z założenia symbolem wieloznacznym, bo protokół nie może wiedzieć, kto się połączy: helper „creates expectations whose destination address is the client address and source address is any address”11.

Oto zdanie, które warto zabrać dalej. Oczekiwanie to przychodząca reguła firewalla, tworzona z prędkością łącza przez niezaufaną stronę, bez żadnego zapisu, kto o nią poprosił i dlaczego. Zatrzymaj je do sekcji o Cyber Essentials, bo jest całym tamtejszym argumentem.

Zgodnie z projektem: FTP mówi PORT, a firewall wierzy

Weź najprostszy helper i popatrz, jak działa poprawnie, bo atak to ta sama sekwencja z jednym uczestnikiem podmienionym. Aktywne FTP używa dwóch połączeń. Klient otwiera połączenie sterujące do serwera na porcie 21 i wydaje mu polecenia zwykłym ASCII, a gdy potrzebny jest transfer, otwiera gniazdo nasłuchujące i wysyła polecenie PORT wskazujące adres i port, pod który trzeba się połączyć z powrotem, po czym serwer łączy się do środka. Taki jest protokół według specyfikacji i działa tak od 1985 roku. W sieci to sześć liczb, cztery na adres i dwie na port, najpierw bardziej znaczący bajt:

PORT 192,168,1,29,4,0

To jest 192.168.1.29, port 1024, bo 4 × 256 + 0 = 1024.

Aktywne FTP przez helper: cztery kroki, wszystkie poprawne, i tylko dwie rzeczy sprawdzoneAktywne FTP dokładnie według specyfikacji i co sprawdzono, zanim otworzyła się dziuraKlient FTP192.168.1.29Firewall + helper203.0.113.10Serwer FTP198.51.100.71  wychodzące połączenie sterujące na port 21: dozwolone, zaczęło się w środku2  klient nasłuchuje, potem wpisuje własny adres do strumieniaPORT 192,168,1,29,4,03  helper działaprzepisuje adres,tworzy oczekiwaniePORT 203,0,113,10,4,0expect src=198.51.100.7 dst=192.168.1.29 dport=10244  serwer łączy się do środka, oczekiwanie pasuje, dane płynąZobacz, co firewall sprawdził, zanim krok czwarty stał się możliwy.Że bajty szły połączeniem na port 21. Że zaczynały się od czterech znaków PORT. To wszystko,bo nic więcej nie ma do sprawdzenia. FTP nie niesie podpisu, klucza sesji ani niczego innego do testu.
Aktywne FTP przez helper, poprawne na każdym kroku. Zauważ, co firewall sprawdził przed otwarciem dziury: że bajty szły na porcie 21 i zaczynały się od PORT. Nic więcej, bo nie ma nic więcej do sprawdzenia.

Helper obserwuje ten strumień, wyłapuje PORT, przepisuje adres z prywatnego na publiczny, korygując numery sekwencyjne, bo ciąg zmienił długość, i tworzy oczekiwanie dopuszczające przychodzące połączenie serwera na wskazanym porcie. Naprawdę użyteczne, całkowicie rozsądne przy ograniczeniach roku 1994 i poprawne na każdym kroku.

Nic poza tym nie zostało sprawdzone, bo nie ma nic poza tym do sprawdzenia: FTP nie ma do zaoferowania żadnego podpisu, klucza sesji ani jakiegokolwiek uwierzytelnienia, a helper czyta strumień, którego nie jest stroną.

W tym kodzie żyje jeszcze jedna rzecz, i to ostrzeżenie, które autorzy napisali sami sobie. Jeśli adres w poleceniu PORT nie jest własnym adresem klienta (jeśli klient prosi serwer, żeby połączył się zupełnie gdzie indziej), linuksowy helper domyślnie odmawia, a komentarz w źródle mówi dlaczego: „DMZ machines opening holes to internal networks, or the packet filter itself”12. Ustaw parametr modułu loose, a ta odmowa znika. Ludzie, którzy napisali helper, dokładnie wiedzieli, do czego da się go zmusić. Wypuścili bezpieczne ustawienie domyślne i przełącznik, a dwadzieścia pięć lat później przełącznik wciąż tam jest.

Niezgodnie z projektem: te same bajty, ze strony WWW

Helper czyta strumień bajtów i dopasowuje wzorzec. Nie sprawdza, i z samej budowy nie może sprawdzić, czy to, co jest po drugiej stronie, jest klientem, za którego się podaje. Samy Kamkar opublikował konsekwencję w styczniu 2010 roku i nazwał ją NAT Pinning1. Mechanika jest żenująco mała: umieść formularz na stronie WWW, skieruj go na serwer atakującego na porcie 6667 i ułóż treść tak, żeby zawierała żądanie bezpośredniego czatu.

PRIVMSG samy :^ADCC CHAT samy 3325256705 22^A

Przeglądarka go wysyła, przekonana, że robi HTTP POST. Helper IRC w routerze, obserwujący połączenie na porcie 6667, widzi przelatujące DCC CHAT z adresem i portem i robi to, do czego został zbudowany. Adres to tutaj 198.51.100.1 zapisany jako jedna liczba dziesiętna, bo tak koduje go protokół, a port to 22; niczego w tym ciągu nie wybrała ofiara. Wariant FTP to ten sam pomysł wycelowany w port 21, z użyciem linii odpowiedzi trybu pasywnego1.

Bez cross-site scriptingu. Bez fałszowania żądań w zwykłym sensie. Bez podatności w przeglądarce. Przeglądarka zrobiła to, co robią przeglądarki, firewall zrobił to, co miał skonfigurowane, a wynikiem jest przekierowanie portu do atakującego.

Dwie kolumny, których helper nie odróżni, bo w sieci nie ma czego odróżniaćProtokół zgodnie z projektem i strona WWW. Helper widzi jeden obraz.Prawdziwy klientUkryty formularz na stronieCo to uruchamiaCzłowiek otwiera klienta FTP lub IRC i się łączyKlient otwiera gniazdo i podaje je w strumieniuPORT 192,168,1,29,4,0Co to uruchamiaCzłowiek otwiera stronę. To cały jego wkład.Formularz wysyła POST do serwera atakującego, ten sam portPORT 192,168,1,29,4,0Co sprawdza helperport docelowy pasuje             taksłowo kluczowe na początku danych  takskładnia się parsuje              takadres i port obecne              takCo sprawdza helperport docelowy pasuje             taksłowo kluczowe na początku danych  takskładnia się parsuje              takadres i port obecne              takport przychodzący otwiera się identycznie w obu kolumnachRóżnią się trzy rzeczy, których helper nie widzi.Czy był w tym klient. Czy użytkownik tego chciał. Kto wybrał adres i port. Żadna z nichnie zostawia śladu w sieci, więc żadna staranność parsera ich nie odzyska. Obie kolumny są poprawne.
Ten sam helper, to samo dopasowanie wzorca, to samo oczekiwanie, i nigdzie na obrazku nie ma klienta FTP ani IRC. Każde sprawdzenie, które wykonuje helper, wypada identycznie w obu kolumnach, bo w sieci nie ma żadnej różnicy do znalezienia.

To był rok 2010. Szesnaście lat temu. Producenci przeglądarek dodali porty IRC do swojej listy zablokowanych, co zamknęło te konkretne drzwi, a pokój, na który się otwierały, zostawiło dokładnie takim, jaki był.

Powiedz to wprost, bo ginie pod nazwami producentów i numerami CVE. Te ataki nie wykorzystują wady helperów. Używają helperów poprawnie. Każdy pakiet jest dobrze uformowany i każde sprawdzenie przechodzi uczciwie. Funkcja wykonuje swoją pracę, a jej praca jest problemem.

Ustawianie bajtów tam, gdzie helper je przeczyta

Między NAT Pinning a czymś znacznie gorszym stała prawdziwa przeszkoda, a sposób jej obejścia to najsprytniejsza rzecz w tym wpisie. Większość helperów nie dopasuje wzorca w dowolnym miejscu strumienia: sprawdzają, czy słowo kluczowe jest na początku części danych pakietu, bo tak wygląda prawdziwa wiadomość protokołu, a ciało HTTP nigdy tak nie wygląda, bo przychodzi po stercie nagłówków, których atakujący nie kontroluje. Samy cytuje zachowanie samego jądra: procedura obsługi rezygnuje, chyba że metoda występuje na początku danych2.

Więc atakujący potrzebuje, żeby przeglądarka wysłała segment, którego pierwszym bajtem jest słowo kluczowe. Nagłówków napisać nie może, ale może napisać ciało i zrobić je tak długie, jak chce, co zamienia problem w arytmetykę.

Przesuwanie granicy segmentu, aż słowo kluczowe wyląduje tam, gdzie czyta helperHelper czyta pierwszy bajt segmentu. Więc atakujący przesuwa miejsca podziału segmentów.Tak, jak wysłałaby to przeglądarkasegment 1POST / HTTP/1.1 Host: ...segment 2...nagłówki... PORT 192,168,...segment 3...1,29,4,0 dopełnienie dopełnienieSłowo kluczowe jest w środku segmentu drugiego, więc helper je pomija i nic nie robi.Gdy atakujący ustawi rozmiar segmentu albo potwierdzi tylko część strumieniasegment 1POST / HTTP/1.1 Host: ...segment 2...nagłówki i dopełnienie...segment 3PORT 192,168,1,29,4,0Słowo kluczowe jest teraz pierwszym bajtem segmentu. Helper je czyta i otwiera port.Dwie dźwignie, i żadna nie jest atakiem na TCP.Serwer atakującego to jeden koniec połączenia, więc ogłasza maksymalny rozmiar segmentu, którego użyjestos ofiary, i decyduje, ile strumienia potwierdzić. Potwierdź część, a ofiara retransmitujeod przesunięcia wybranego przez atakującego. Jedno i drugie to zwykłe, zgodne ze standardem TCP, użyte celowo.
Dlaczego dopełnienie ma znaczenie. Helper czyta słowo kluczowe protokołu tylko wtedy, gdy jest pierwszym bajtem segmentu, więc atakujący, który kontroluje tylko ciało, musi przesuwać granicę segmentu, aż wyląduje dokładnie tam. Obie dźwignie to zwykłe TCP, użyte celowo.

Przeglądarka wysyła duże żądanie z rozpoznawalnym znacznikiem zakopanym w ciele; serwer atakującego go wyłapuje, mierzy, ile bajtów nagłówków przyszło wcześniej, i zna już przesunięcie. Potem albo ogłasza taki rozmiar segmentu, żeby żądany bajt wypadł na granicy, albo wysyła częściowe potwierdzenie, tak żeby ofiara retransmitowała, zaczynając dokładnie tam. Armis dodaje, że w tych potwierdzeniach da się też spreparować okno TCP, „in order to fully control how the TCP stream is to be segmented”3. To cała sztuczka i nie używa niczego poza drugim końcem połączenia, które otworzyła przeglądarka samej ofiary.

Kiedy już to masz, przeglądarka jest generatorem pakietów wycelowanym we wnętrze twojego firewalla. Musi tylko postawić właściwe trzydzieści bajtów na początku segmentu.

Prace z 2021 roku pominęły większość arytmetyki. Połączenie przekaźnikowe przeglądarki po TCP niesie kontrolowane przez atakującego pole nazwy użytkownika, wysyłane wcześnie, które akceptuje znaki nowej linii i bajty zerowe. Armis pokazał zrzut, w którym to pole ma wartość \r\nPORT 192,168,1,29,4,0\r\n3. Co gorsza, ta ścieżka w ogóle nie sprawdzała listy zablokowanych portów przeglądarki, więc jedyne zabezpieczenie, które branża wypuściła dwukrotnie, po prostu zostało ominięte.

NAT Slipstreaming od początku do końca

Złóż kawałki razem, a tak wygląda cały atak, po kolei.

Od kliknięcia do połączenia przychodzącego w sześciu krokach, z których żaden nie jest podatnościąSześć kroków. Cztery to zwykłe WWW i TCP. Jeden to twój firewall. Jeden to atakujący.1Ofiara otwiera stronęReklama, link w wiadomości, cokolwiek. To cały udział użytkownika.zwykłe WWW2Strona poznaje adres wewnętrznyPodany przez interfejs mediów przeglądarki albo zawężony mierzeniem czasu typowych adresów bramy.zwykłe WWW3Atakujący mierzy ścieżkęZa duże żądanie ze znacznikiem i przechwytywanie na drugim końcu, żeby zobaczyć, gdzie są podziały.zwykłe TCP4Strona wysyła właściwy ładunekDopełniony tak, żeby słowo kluczowe wypadło na granicy segmentu, jak na poprzednim diagramie.zwykłe TCP5Twój firewall otwiera portHelper rozpoznaje wiadomość, przepisuje w niej adres i zapisuje oczekiwanie.twój firewall6Atakujący łączy się do środkaNa twój adres publiczny, na zmapowany port. Oczekiwanie pasuje, a firewall przekazuje to do środka.twój firewallPolicz podatności wykorzystane na maszynie ofiary. Nie ma żadnej.Przeglądarka była załatana. System operacyjny był załatany. Nic nie zainstalowano, nie użyto żadnych danych logowania.Minęły sekundy, jedno kliknięcie, a jedynym elementem, który mógł odmówić, był ten zbudowany do odmawiania.
Pełny łańcuch, od kliknięcia do połączenia przychodzącego. Kroki od pierwszego do czwartego to zwykłe zachowanie WWW i TCP. Krok piąty to funkcja firewalla działająca dokładnie tak, jak ją udokumentowano, i to jedyny element, który mógł odmówić.

Łączny czas: sekundy. Interakcja użytkownika: jedno kliknięcie. Podatności wykorzystane na maszynie ofiary: żadne.

Harmonogram ujawnienia jest dowodem sam w sobie. Samy opublikował atak 31 października 2020, a między 6 stycznia a 26 lutego 2021 Chrome, Edge, Safari i Firefox wypuściły zabezpieczenia3, śledzone jako CVE-2020-16043, CVE-2021-23961 i CVE-2021-1799.

Czterech producentów przeglądarek wypuściło awaryjne łatki na funkcję firewalla. Armis wyjaśnia dlaczego, własnymi słowami: „While the underlying issue of this attack is the way NATs are implemented (in various ways in routers and firewalls, throughout numerous vendors and applications), the easiest and fastest way to mitigate was through a patch to browsers”3.

To nie jest poprawka. To cztery inne branże układające worki z piaskiem wokół cudzych drzwi, bo samych drzwi nikt nigdy nie zamierzał wymienić.

Przekierowanie połączeń H.323 celuje w cokolwiek w twojej sieci

Większość helperów ogranicza szkody, nie mając tego w zamiarze. Helper FTP przypina adres docelowy oczekiwania do klienta, który je utworzył, więc najgorsze, co dostaje atakujący, to port na maszynie, która kliknęła: źle, ale do przeżycia.

H.323 to katastrofa, a powodem jest funkcja telefoniczna.

Centrala musi obsługiwać przekierowanie połączeń, a przekierowane połączenie to z definicji połączenie do kogoś, kogo nie ma na linii. Więc sygnalizacja musi wskazać trzeci punkt końcowy, a helper musi otworzyć do niego ścieżkę, inaczej przekierowanie w ogóle nie działa przez NAT. Każda poważna implementacja to obsługuje, a helper netfilter dokumentuje to zachowanie wprost, z diagramem13. Armis przeczytał kod i ujął konsekwencję w jednym zdaniu: „a single H.323 packet sent over TCP port 1720 that initiates call forwarding can open a pinhole (named an expectation in the conntrack subsystem) to any TCP port of any internal IP on the network”3.

Przypięte do jednego hosta albo wycelowane w cokolwiek w sieciWiększość helperów sięga tylko maszyny, która kliknęła. Jednego nie da się ograniczyć wcale.FTP, SIP, IRCH.323, z przekierowaniem połączeńOczekiwanie mówidst = host, którego połączenie je utworzyłoOczekiwanie mówidst = jakikolwiek adres podał ładunekmaszyna, która kliknęła192.168.1.29drukarkaport 9100kamerahasło domyślnesterownikbez uwierzytelnieniaZasięg rażeniaJedna maszyna. Każdy jej port, przez życie reguły,co jest dość złe i do przeżycia. Urządzenie jestzarządzane, łatane i działa na nim coś, co loguje.Zasięg rażeniaKażdy adres w sieci, po jednej wiadomości na adres.Przejdź zakres, odczytaj banery, wybierz cel. Żadnez tych urządzeń o nic nie prosiło ani nie miało przeglądarki.Przekierowanie połączeń to cała różnica, i jest funkcją, a nie błędem.Przekierowane połączenie to połączenie do kogoś spoza linii, więc sygnalizacja wskazuje stronę trzecią, a helper słucha.
Dlaczego jeden helper jest w innej kategorii niż reszta. Przypnij oczekiwanie do hosta, który je utworzył, a atakujący dosięga jednej maszyny. Pozwól, żeby przekierowanie połączenia wskazało stronę trzecią, jak wymaga protokół, a przechodzi przez cały twój zakres adresów.

Dowolny port TCP. Dowolny adres wewnętrzny. Z jednego pakietu, który atakujący namówił przeglądarkę do wysłania.

Więc atak przestaje dotyczyć maszyny ofiary i staje się skanowaniem portów twojej sieci wewnętrznej, prowadzonym z internetu, z wynikami odczytywanymi przez połączenia, które autoryzuje twój własny firewall. Urządzenia, które znajduje, są sednem, bo nie są załatane, często nie da się ich załatać, a cały model bezpieczeństwa większości z nich brzmi jest w środku. Armis podał liczbę: rok po publikacji 97% sterowników przemysłowych podatnych na jeden zestaw krytycznych luk wciąż było niezałatanych3. Taką rzeczywistość podtrzymuje to „w środku”.

Więc H.323 to helper do załatwienia jako pierwszy, na każdej platformie, bo sięga dalej niż ofiara. To też ten, którego prawie nikt nie używa, co czyni go najtańszą poprawą bezpieczeństwa w tym wpisie. Wyłącz go. Nikt nie zadzwoni.

Helper może odpalić wiadomość, której nie wysłałeś

Jeden wariant zasługuje na osobną sekcję, bo łamie założenie, po które ludzie sięgają, kiedy szukają powodu, żeby nic nie robić: dobrze, ale wyzwalacz musi przyjść ze środka, więc kontroluj przeglądarki, a kontrolujesz problem.

Nie.

W lipcu 2022 David Leadbeater znalazł dwa błędy w linuksowym helperze IRC14. Moduł szuka ciągu \1DCC gdziekolwiek w strumieniu, zamiast sprawdzać, czy to poprawnie obramowana wiadomość we właściwym miejscu, a jego kontrola adresu porównuje z adresem serwera czatu zamiast z hostem za translatorem, więc publicznie znany adres publicznego serwera ją spełnia. Złóż to razem, a atakujący wysyła klientowi ofiary ping klient-klient (rzecz zupełnie zwyczajną do otrzymania od dowolnego innego użytkownika) z żądaniem bezpośredniego transferu w środku:

PRIVMSG ExampleUser :^APING ^ADCC CHAT x 3325256705 22^A

Zgodnie z regułami protokołu klient odpowiada na ping, odsyłając ładunek z powrotem, więc klient ofiary posłusznie wysyła ten ciąg na zewnątrz, a helper, obserwując strumień wychodzący, znajduje w nim DCC i otwiera port.

Port otwarty przez wiadomość, której ofiara nigdy nie napisałaNikt w środku niczego nie kliknął. Wyzwalacz wysłał na żądanie klient samej ofiary.Klient ofiary192.168.1.29Firewall + helper IRCczyta strumieńObcydowolny użytkownik, dowolna sieć1  zwykły ping, z żądaniem bezpośredniego czatu ukrytym w ładunkuPRIVMSG ExampleUser :^APING ^ADCC CHAT x 3325256705 22^A2  protokół każe odpowiedzieć na ping echem ładunku, więc klient to robi3  obie kontrole helpera przechodzą, a żadna nie powinnaszuka słowa kluczowego gdziekolwiek w strumieniu, a nie na początku wiadomościsprawdza adres względem serwera czatu, a nie hosta za translatorem4  oczekiwanie istnieje, a port 22 jest otwarty do ofiaryWszystko w tej sekwencji trzymało się specyfikacji.Obcy wysłał poprawną wiadomość. Klient odpowiedział tak, jak wymaga protokół. Helper dopasowałwzorzec, do którego go napisano. Nikt niczego nie postanowił, a nic w żadnym logu nie wygląda dziwnie.
Wyzwalacz nie musi pochodzić od kogoś, komu ufasz, ani z przeglądarki, ani z niczego, co użytkownik zrobił celowo. Każdy program tutaj trzymał się swojej specyfikacji, a wynikiem jest otwarty port i nic dziwnego w żadnym logu.

Nikt w środku nie zrobił nic złego i nikt nie kliknął. Klient trzymał się specyfikacji, a specyfikacja razem z helperem wytworzyły przychodzącą dziurę do portu 22 na maszynie wewnątrz sieci. Stało się to CVE-2022-2663, a opis w krajowej bazie podatności jest godny podziwu w swojej prostocie: „A firewall may be able to be bypassed when users are using unencrypted IRC with nf_conntrack_irc configured”15.

Zwróć uwagę na słowo unencrypted. To też zatrzymaj.

Rekomendacja samego autora to miejsce, do którego reszta tego wpisu dochodzi z innej strony: „Potentially entirely deprecate and remove nf_conntrack_irc, it’s unclear it has much use anymore”14.

Parsery to druga połowa sprawy

Wszystko do tej pory dotyczyło helperów działających poprawnie. Jest drugi, osobny problem: to parsery protokołów napisane w C, na szybkiej ścieżce urządzenia bezpieczeństwa, na danych dostarczonych przez obcych, z taką częstością błędów, jakiej byś się spodziewał. I nie jest to problem Linuksa ani tanich routerów: pojawia się u każdego producenta, w kodzie, za który biorą najwięcej.

CVEKomponentCo robi spreparowany pakiet
CVE-2018-0051Junos SIP ALGWywala demona przepływów na SRX i MX; odnotowuje też, że SIP ALG jest domyślnie włączony, poza modelami z najwyższej półki
CVE-2018-15454Cisco ASA / FTD, inspekcja SIPRestartuje urządzenie albo zajmuje CPU do oporu
CVE-2022-2663Linux nf_conntrack_ircOtwiera porty przez firewall, jak wyżej
CVE-2023-22412Junos SIP ALG„Specific SIP messages” wywalają demona przepływów, powtarzalnie
CVE-2023-22415Junos H.323 ALGZapis poza granicami z „specific H.323 packets”
CVE-2024-21616Junos SIP ALGJeden pakiet SIP wyczerpuje pulę NAT, więc prawdziwy ruch przestaje być translowany
CVE-2024-26851Linux nf_conntrack_h323Przesunięcie bitowe poza zakresem przy dekodowaniu mapy bitowej H.323
CVE-2024-39551Junos H.323 ALGPamięć wyczerpana przez „specific packets”, aż ruch staje

Każdy z nich jest osiągalny z sieci bez uwierzytelnienia, przez każdego, kto potrafi dostarczyć pakiet do interfejsu zewnętrznego, czyli przez wszystkich. I przeczytaj sformułowania: specific SIP messages, specific H.323 packets, a specific SIP packet. To nie protokół zawodzący pod obciążeniem. To ktoś, kto celowo buduje pakiet.

Zatrzymaj się przy przypadku Cisco. CVE-2018-15454 opublikowano 31 października 2018 z oceną 8,6, było wykorzystywane w praktyce, a biuletyn mówił, że aktualizacja oprogramowania nie jest jeszcze dostępna16. Zabezpieczenie Cisco, w ich własnym biuletynie, to no inspect sip. Więc odpowiedzią producenta na aktywnie wykorzystywaną lukę w funkcji było wyłączenie funkcji, co rodzi pytanie, na którym zbudowana jest reszta tego wpisu. Jeśli wyłączenie jej jest akceptowalną odpowiedzią w czasie incydentu, na jakiej podstawie jest włączona przez resztę czasu?

Helper działa tylko wtedy, gdy nie szyfrujesz

Ta część powinna sama zakończyć spór, a dostaje najmniej uwagi. Helper protokołu czyta twój ładunek i nie umie przeczytać zaszyfrowanego. Więc helper w ogóle cokolwiek robi tylko na ruchu, który postanowiłeś zostawić jawnym, a utrzymanie działającego helpera oznacza utrzymanie tego ruchu jawnym.

Każdy protokół z tej listy ma tryb szyfrowany od grubo ponad dekady. FTP ma TLS od 2005 roku17; włącz go, a wymiany PORT i PASV stają się niewidoczne i helper nic nie robi. SIP ma TLS od specyfikacji bazowej, z szyfrowanymi mediami obok. H.323 ma własny aneks bezpieczeństwa. Czat ma TLS od bardzo dawna, a oficjalna rada przy CVE-2022-2663 brzmiała dosłownie: używaj go, żeby helper nie widział twoich żądań transferu15.

Helper potrzebuje jawnego tekstu, więc zostawić helper to zostawić jawny tekstMożesz mieć szyfrowanie albo helper. Trzeciej kolumny nie ma.Kanał sterujący szyfrowanyHelper działaCo widzi helper17 03 03 01 a4 9c 2f e1 8b 44 d0 ... szyfrogramBez słowa kluczowego. Bez adresu. Bez portu. Nic do dopasowania.Co widzi helperREGISTER sip:example ... Contact: 192.168.1.29:5060I tak samo każde inne urządzenie między tobą a nimi.Ile cię to kosztujeHelper nie robi zupełnie nic, więc punkty końcowe musząsame rozwiązać swój problem translacji, co każdyz tych protokołów potrafi od dekady.Ile cię to kosztujeDane do rejestracji, kto dzwonił do kogo i każdyadres wewnętrzny, jawnym tekstem, przez każdą siećmiędzy końcami. Żadnej z nich nie kontrolujesz.Tryb szyfrowany istnieje od tak dawnaFTP po TLS od 2005  ·  SIP po TLS z szyfrowanymi mediami od standardu bazowego  ·  czat po TLS od dekad  ·  H.323 ma własny aneks bezpieczeństwaWięc uczciwa wersja „potrzebujemy helpera SIP” to zdanie, którego nikt nie mówi na głos.Brzmi: nasza sygnalizacja ma iść jawnym tekstem przez niezaufane sieci, żeby cudze pudełko mogło ją przepisać.
Wymiana, której nikt nie zapisuje. Helper działa tylko na ładunku, który umie przeczytać, więc te dwie kolumny wzajemnie się wykluczają. Prawa to ta, na którą działający SIP ALG prosi cię się zgodzić.

Więc uczciwa wersja zdania „potrzebujemy SIP ALG” brzmi: potrzebujemy, żeby nasza sygnalizacja połączeń szła jawnym tekstem przez niezaufane sieci, tak żeby middlebox, którego nie kontrolujemy, mógł ją przepisywać. Powiedz to tak na przeglądzie projektu i zobacz, jak daleko zajdzie.

Jest ostrzejsza wersja i to dlatego nie jest to kwestia na styk. Pozostawienie włączonego helpera to stała zachęta przeciw szyfrowaniu: w dniu, w którym ktoś włącza SIP po TLS, połączenia się psują, winny jest helper, więc zmianę się wycofuje, a jawny tekst zostaje na kolejny rok. Zapytaj kogokolwiek, kto próbował tego za firewallem klasy konsumenckiej, jak mu poszło.

Każdy inny protokół w internecie poszedł w przeciwną stronę: ruch WWW domyślnie szyfrowany, DNS szyfrowany, transport poczty szyfrowany, QUIC szyfrujący sam nagłówek transportowy, żeby middleboxy nie mogły go czytać. Era middleboxów skończyła się w otwartym internecie lata temu, a ostatnie miejsca, które polegają na urządzeniu na ścieżce czytającym ładunek, to te, gdzie ktoś zostawił włączony helper.

IPsec to ten, przy którym helper nie umie przeczytać niczego

Co rodzi oczywiste pytanie o protokół, który jest samym szyfrowaniem. Odpowiedź jest gorsza, niż byś zgadywał.

ESP nie ma numerów portów, bo jest samodzielnym protokołem IP, a translator rozdziela ruch powrotny według portu. Więc przy dwóch klientach za jednym adresem, idących do tej samej bramy, nie ma niczego, co odróżniłoby ich pakiety przychodzące. RFC 3715 zapisało to w marcu 2004: NAT nie może poznać mapowania przez inspekcję, a „it is possible that the NAT will deliver the incoming IPsec packets to the wrong destination”18.

Więc producenci zbudowali helper. Obserwuje wymianę IKE na UDP 500, której wczesne pakiety są jawne, zbiera ciasteczka i indeks parametrów bezpieczeństwa (SPI) i otwiera bramkę, żeby przychodzące ESP niosące tę wartość trafiło do właściwego hosta w środku. Juniper opisuje to wprost: „When ESP traffic hits the IKE ALG gates, sessions are created to capture subsequent ESP traffic”19. inspect ipsec-pass-thru Cisco robi to samo dla ESP i AH „associated with an IKE UDP port 500 connection”, z domyślną mapą, która nie ustawia żadnego limitu połączeń ESP na klienta20.

Ten sam obiekt, ta sama władza, tyle że helper nawet nie dopasowuje słowa kluczowego. Nie umie parsować ESP, bo ESP to właśnie zaszyfrowana część; kieruje pakiety według 32-bitowej liczby, którą widział przelatującą jawnym tekstem. Sekcja RFC 3715, która to opisuje, nosi bez cienia ironii tytuł „Helper Incompatibilities” i odnotowuje, że rozdzielanie według ciasteczek „results in problems with re-keying”, a urządzenia parsujące ładunki ISAKMP „may not handle all payload ordering combinations”18. Zgadywanie w miejsce reguły i ręcznie pisany parser na ścieżce pakietów, zapisane dwadzieścia dwa lata temu.

Poprawka przyszła dziesięć miesięcy później, w protokole: RFC 3947 pozwala obu końcom wykryć translator podczas wymiany kluczy, a RFC 3948 opakowuje ESP w UDP 4500, więc porty znowu są21. Juniper mówi potem na głos to, czego się głośno nie mówi: „IKE NAT-T traffic on floating port 4500 is not processed in an IKE ALG”19. Zrób to porządnie, a helper jest całkowicie pomijany, co jest tym samym zdaniem co przy pasywnym FTP i przy ICE.

Główna linia Linuksa nigdy tego nie przyjęła. Wśród protokołów conntrack nie ma modułu ESP, a łatka z 2021 roku dodająca śledzenie oparte na SPI przeszła przegląd na liście netfilter i nigdy nie została scalona22. Producenci, którzy to dostarczają, dostarczają to poza drzewem, na pudełkach, które najmniej prawdopodobnie zostaną zaktualizowane.

Oblewa Cyber Essentials, punkt po punkcie

Do tego miejsca był to argument o bezpieczeństwie. Dla każdego, kto certyfikuje się w Wielkiej Brytanii, to również argument o zgodności i nie ma w nim żadnej sprytnej interpretacji: trzy punkty przeciw trzem punktom. Cyber Essentials to wspierany przez rząd Wielkiej Brytanii program realizowany przez IASME, jego pierwszą kontrolą techniczną są firewalle, a aktualny dokument wymagań to wersja 3.3 z kwietnia 2026. Oto, do czego cię zobowiązuje, dosłownie23:

  • block unauthenticated inbound connections by default
  • ensure inbound firewall rules are approved and documented by an authorised person, and include the business need in the documentation
  • remove or disable unnecessary firewall rules, when they are no longer needed
Trzy wymagania dotyczące firewalla i co helper robi z każdym z nichCyber Essentials, kontrola pierwsza, firewalle. Trzy obowiązki i odpowiedź helpera na każdy.Co mówi dokument wymagańCo robi helper protokołuWynik"block unauthenticated inboundconnections by default"Pierwszy obowiązek i powód, dla którego ta kontrola istnieje.Dopuszcza je na podstawie ciągu znakóww pakiecie. Strona, która dostarczyła ciąg,nie uwierzytelniła się wobec niczego.pada"ensure inbound firewall rules are approvedand documented by an authorised person,and include the business need"Pisana z prędkością łącza przez moduł jądra.Nikt jej nie zatwierdził, nikt jej nie widział,brak dokumentu, brak zapisanej potrzeby.pada"remove or disable unnecessary firewallrules, when they are no longer needed"Co zakłada, że ktoś uznał je za potrzebne.Usuwana przez zegar. Zegar to nieprzegląd i nikt nigdy nie ocenił, czyreguła w ogóle była potrzebna.padaTo pierwsza z pięciu kontroli technicznych, a nie przypadek brzegowy w piątej.Słowami samego programu dotyczy firewalli brzegowych, komputerów, laptopów, routerów i serwerów.
Trzy wymagania dotyczące firewalla w kontrolach technicznych Cyber Essentials i to, co helper protokołu robi z każdym z nich. Trzy wymagania, trzy porażki, na pierwszej z pięciu kontroli.

Oczekiwanie istnieje właśnie po to, żeby dopuścić połączenie przychodzące, które inaczej byłoby zablokowane, a strona, której dane je spowodowały, nie uwierzytelniła się wobec niczego, więc pierwszy punkt pada od razu. Regułę napisał moduł jądra z prędkością łącza, więc nie ma dokumentu, nie ma zapisanej potrzeby biznesowej i nie ma upoważnionej osoby nigdzie w łańcuchu. Poproś o zapis zatwierdzenia reguły, która pozwoliła połączeniu dotrzeć do portu 9100 na twojej drukarce, a nie masz żadnego i nie możesz go zrobić, bo reguła istniała przez dziewięćdziesiąt sekund osiemnaście miesięcy temu. A reguły helpera usuwa zegar, co nie jest przeglądem.

Trzy wymagania, trzy porażki, na pierwszej kontroli z pięciu, mającej zastosowanie, słowami samego programu, do „boundary firewalls, desktop computers, laptops, routers, servers”23, czyli do wszystkiego, co masz.

Bądź uczciwy co do tego, co to znaczy, bo nie jestem jednostką certyfikującą. Audytor pracuje na zestawie pytań i dowodach, które mu dajesz, a ten zestaw pyta, czy domyślnie blokujesz nieuwierzytelnione połączenia przychodzące i czy twoje reguły przychodzące są udokumentowane i zatwierdzone. Odpowiedz „tak” z włączonym helperem, a ta odpowiedź nie jest prawdziwa. Całkiem możliwe, że i tak przejdziesz. Przejście i zgodność to nie to samo, a luka wychodzi na jaw po incydencie.

Do tego jest to tylko wyjątkowo jasno sformułowane: standard branży kart płatniczych, kwestionariusz klienta i formularz wniosku twojego ubezpieczyciela pytają o to samo innymi słowami. Więc to jest sekcja, którą trzeba zanieść temu, kto podpisuje certyfikat. Nie ataki i nie CVE. Trzy punkty i uczciwa odpowiedź na każdy.

Branża już to rozstrzygnęła, dwadzieścia lat temu

Nic z tego nie jest nowe ani sporne. Godne uwagi jest to, jak długo decyzja jest podjęta, a ustawienia domyślne i tak trwają.

Dwadzieścia pięć lat tego samego ustalenia i jedyny wiersz, którego nigdy nie maWniosek zapadł w 2007 roku. Ustawienia domyślne się nie ruszyły.KiedyCo się stałoKto mógł działaćsty 2001RFC 3027 kataloguje każdy protokół, który psuje NAT, i co ALG musi z każdym zrobićorgan normalizacyjnylut 2002RFC 3234 nazywa mechanizm „a deliberate layer violation” i ostrzega przed punktami atakuorgan normalizacyjnysty 2007RFC 4787, Best Current Practice: ALG NAT dla protokołów UDP SHOULD być wyłączoneorgan normalizacyjnysty 2010NAT Pinning: ukryty formularz na stronie WWW otwiera port przychodzący u odwiedzającegobadacz2012netfilter dostaje jawny mechanizm dołączania i przełącznik wyłączający automatjądrokwi 2016Linux zmienia ustawienie domyślne: helpery nic nie robią bez jawnej reguły. Od 4.7jądropaź 2020NAT Slipstreaming, potem wariant ze stycznia 2021 sięgający każdego urządzenia w siecibadaczelis 2020Czterech producentów przeglądarek łata; standard WWW dostaje listę zakazanych portówprzeglądarkisie 2022Helper IRC okazuje się reagować na wiadomość, której ofiara nigdy nie napisałabadacz2023–24Cztery kolejne podatności ALG we flagowej linii firewalli jednego producentabadaczeTeraz przeczytaj kolumnę „kto mógł działać” i zauważ, kogo w niej nigdy nie ma.W dwudziestu pięciu latach ani jeden wiersz to nie producent firewalli wypychający aktualizację, która wyłączafunkcję w sprzęcie w terenie. Normalizatorzy prosili, jądro zmieniło źródła, a żadne nie sięgnęło pudełek.
Dwadzieścia pięć lat tego samego wniosku, do którego doszli ludzie, którzy nie mogli naprawić rzeczy wymagającej naprawy. Jedyny wiersz, który nigdy się nie pojawia, to producent firewalli wyłączający funkcję w sprzęcie, który już działa w terenie.

RFC 3027 skatalogowało każdy protokół, który psuje NAT, w styczniu 200124. RFC 3234 rok później umieściło ALG w taksonomii middleboxów i bez ogródek opisało koszt dokładania pudełek na ścieżkę: to „creates extra points of attack, reduces or eliminates the ability to perform end to end encryption, and complicates trust models”10. Potem, w styczniu 2007, RFC 4787 (Best Current Practice, a nie sugestia) określiło, jak NAT ma się zachowywać, a wymaganie dziesiąte mówiło tak:

REQ-10: To eliminate interference with UNSAF NAT traversal mechanisms and allow integrity protection of UDP communications, NAT ALGs for UDP-based protocols SHOULD be turned off.4

Wyłączone. Dziewiętnaście lat temu, z podanym powodem: helpery wchodzą w drogę mechanizmom, które naprawdę działają, i nie pozwalają ci chronić własnego ruchu. Ta sama sekcja odnotowuje ze zmęczeniem, że niektóre produkty mają ALG „turned on permanently”4.

Trzy lata później NAT Pinning pokazał stronę WWW otwierającą port1. Netfilter odpowiedział w 2012 roku celem CT, który dołącza helper do nazwanego przepływu jawną regułą, i przełącznikiem, który całkowicie wyłącza automatyczne przypisywanie11. Potem 25 kwietnia 2016 jądro zmieniło ustawienie domyślne, w opisie commita, który warto przeczytać w całości dla tego, jak zmęczony się wydaje:

Four years ago we introduced a new sysctl knob to disable automatic helper assignment […] This knob kept this behaviour enabled by default to remain conservative. This measure was introduced to provide a secure way to configure iptables and connection tracking helpers through explicit rules. Give the time we have waited for this, let’s turn off this by default now, worse case users still have a chance to recover the former behaviour by explicitly enabling this back through sysctl.5

To weszło do Linuksa 4.7 i od tamtej pory pudełko z załadowanymi tymi modułami nic z nimi nie robi, dopóki nie napiszesz reguły dołączającej któryś do przepływu. Wszystko, co było potem, jest na diagramie powyżej, aż po sam standard platformy WWW, który zyskał listę portów25.

Teraz popatrz na listę pod kątem tego, czego brakuje. W dwudziestu pięciu latach ani jeden jej wiersz to nie producent firewalli wypychający aktualizację firmware’u, która wyłącza helpery na już wdrożonym sprzęcie. Organ normalizacyjny prosił. Jądro zrobiło to u źródła. Przeglądarki za to zapłaciły. Pudełka robiły swoje dalej.

A lista zablokowanych portów jest tu wskazówką. Porty 69, 137, 161, 554, 1719, 1720, 1723, 5060, 5061, 6566 i 10080 wszystkie na niej są6: TFTP, NetBIOS, SNMP, RTSP, dwa razy H.323, PPTP, dwa razy SIP, protokół skanerów i protokół kopii zapasowych Amanda. Wylistuj moduły helperów w drzewie jądra Linuksa, a okaże się, że przeczytałeś tę samą listę dwa razy. To nie przypadek i nie kontrola bezpieczeństwa: to jedna branża utrzymująca stałą, rosnącą listę zakazanych portów, bo druga nie chce zmienić ustawienia domyślnego.

Pod większością logo siedzi Linux

Szczegóły netfilter to ważna część, a nie dygresja w kształcie Linuksa. Bardzo duża część pudełek robiących NAT na tej planecie to Linux z netfilter pod interfejsem producenta: każda pochodna OpenWrt, czyli większość rynku routerów konsumenckich i dla małych firm, większość routerów domowych od dostawców internetu, sporo sprzętu NAT klasy operatorskiej i mnóstwo komercyjnych urządzeń, których interfejs WWW nie zdradza, co jest pod spodem. Helper parsujący twój SIP to bardzo często ten sam nf_conntrack_sip.c, który jest w głównej linii jądra, skompilowany przez kogoś innego i sterowany z menu.

Dowód jest w samych badaniach. Kiedy Samy szukał SIP ALG w routerze Netgear, rozpakował firmware i znalazł moduł jądra zawierający ftp_decode i sip_decode2. Lista przetestowanych przez Armis obejmowała OpenWrt i VyOS oraz kategorię nazwaną po prostu „various consumer grade Linux routers”, a analiza H.323, z której wyszło ustalenie o dowolnym hoście wewnętrznym, wzięła się z czytania źródeł netfilter i została potem potwierdzona na komercyjnych firewallach trzech producentów3.

Domyślne ustawienie jądra do ciebie nie dociera. Linux 4.7 wyłączył automatyczne przypisywanie helperów w 2016 roku, ale tylko jeśli jądro jest dość nowe i nikt tego z powrotem nie włączył. Armis znalazł VyOS jawnie ustawiający nf_conntrack_helper z powrotem na 1 i odnotował, że mnóstwo produktów opartych na Linuksie włącza to ponownie, „as it is still useful for many users”3. Jądro z 2014 roku w produkcie z 2026 roku daje zachowanie z 2014 roku, a aktualne jądro z przestawionym przełącznikiem daje to samo. Żadne z tych nie pojawia się w karcie katalogowej.

Znajomość modelu netfilter mówi ci, o co pytać każde inne pudełko. Trzy pytania z sekcji o oczekiwaniach to nie są pytania o Linuksa. To są te pytania. Każdy producent ma ten sam obiekt pod inną nazwą, dokumentacja prawie nigdy nie daje ci odpowiedzi, a wiedza o tym, co robi implementacja referencyjna, to sposób, żeby ustalić, co testować.

Zrób porządnie robotę na Linuksie, a potem czytaj każdego innego producenta na jej tle.

Helpery w Linuksie, porządnie

Zacznij od tego, co naprawdę jest załadowane:

lsmod | grep -E 'nf_conntrack|nf_nat'

Moduły helperów to te nazwane od protokołów: nf_conntrack_ftp, _sip, _h323, _irc, _tftp, _pptp, _snmp, _amanda, _sane, _netbios_ns i _talk, każdy z pasującym nf_nat_* tam, gdzie przepisuje się adresy. Potem sprawdź automatyczne przypisywanie, przełącznik decydujący, czy załadowany moduł robi cokolwiek sam z siebie:

sysctl net.netfilter.nf_conntrack_helper

Zero to to, czego chcesz, i ustawienie domyślne od Linuksa 4.7 wzwyż5. Jedynka oznacza, że każdy załadowany helper działa na każdym przepływie pasującym do jego portu, z dowolnego adresu: zachowanie z 2015 roku i to, które zakładają ataki z tego wpisu.

Potem obserwuj conntrack -L expect na działającym firewallu. Z wyłączonymi helperami pozostaje puste; z włączonymi postaw obok przechwytywanie ruchu i patrz, jak pojawiają się wiersze, gdy ludzie korzystają z sieci. Warto to zrobić raz: nic nie przekonuje szybciej niż patrzenie, jak przychodzące uprawnienie, którego nie napisałeś, pojawia się i znika na twoich oczach.

Jeśli automatyczne przypisywanie jest wyłączone, a nadal chcesz helpera na konkretnym przepływie, usankcjonowanym sposobem jest jawna reguła, która ogranicza go do jednego celu i jednego portu:

iptables -t raw -A PREROUTING -p tcp --dport 21 -d 192.0.2.10 -j CT --helper ftp

Odpowiednik w nftables deklaruje obiekt ct helper i dołącza go przez ct helper set w łańcuchu prerouting, co jest tą samą dyscypliną z lepszą składnią.

Zauważ, czym jest ta reguła: udokumentowanym, zatwierdzonym, uzasadnionym biznesowo wyjątkiem przychodzącym, napisanym przez człowieka, tam, gdzie audytor może go przeczytać. Czym wersja automatyczna nigdy nie mogła być.

Jeśli chcesz, żeby zniknęły, a nie tylko drzemały, a na firewallu powinieneś, w ogóle zatrzymaj ładowanie modułów:

for m in ftp sip h323 irc tftp pptp snmp amanda sane netbios_ns talk; do
  echo "install nf_conntrack_$m /bin/false"
done > /etc/modprobe.d/no-conntrack-helpers.conf

install ... /bin/false zamiast blacklist to celowy wybór: blacklist zatrzymuje tylko ładowanie po aliasie, a cokolwiek prosi o moduł po nazwie, i tak go dostaje. A jeśli warstwa firewalla dystrybucji ładuje je za ciebie (firewalld robi to, gdy strefa ma włączoną usługę FTP albo TFTP), to tę warstwę trzeba poprawić, bo usłużnie wstawi je z powrotem.

Każde inne logo i jak to wyłączyć

Sprawdź własną wersję, zamiast ufać czemukolwiek w internecie, łącznie ze mną; te ustawienia domyślne zmieniają się między wydaniami i modelami.

pfSense i OPNsense to dowód, że spór jest zakończony. Nie ma tam SIP ALG do wyłączenia, bo nigdy nie było go do włączenia. To jedne z najszerzej wdrożonych dystrybucji firewalli, jakie istnieją, obsługują telefonię w ogromnej liczbie organizacji, a gdyby helper był naprawdę wymagany do nowoczesnego VoIP, nie byłoby to możliwe. Proxy FTP poszło tą samą drogą: Netgate usunął je z systemu bazowego w styczniu 2015.

Projekt OpenBSD to ten, który wszyscy inni powinni byli skopiować. pf w ogóle nie przepisuje ładunków na ścieżce przekazywania. Jeśli chcesz pomocy dla FTP, uruchamiasz ftp-proxy, osobnego demona w przestrzeni użytkownika, i piszesz jawną regułę divert-to, która kieruje do niego połączenie sterujące26. Od razu wynikają z tego trzy właściwości: jest wyłączony, dopóki celowo go nie włączysz, widzi tylko ruch, który wskazałeś w regule, a błąd w nim wywala proces w przestrzeni użytkownika, a nie ścieżkę pakietów. Tak wygląda opt-in, kiedy ktoś go projektuje, zamiast dokręcać.

OpenWrt nie dostarcza modułów ALG, a automatyczne przypisywanie zostaje wyłączone, jeśli je doinstalujesz.

Cisco ASA i FTD mają silniki inspekcji w domyślnej polityce globalnej, a no inspect sip to rada samego Cisco w czasie incydentu:

policy-map global_policy
 class inspection_default
  no inspect sip
  no inspect h323 h225
  no inspect h323 ras
  no inspect skinny

Na FTD to configure inspection sip disable z CLI urządzenia16. IPsec pass-through to ten, który Cisco zrobiło dobrze: inspect ipsec-pass-thru w ogóle nie jest w domyślnej polityce, więc jeśli nikt go celowo nie dodał, nie ma czego usuwać20.

Cisco IOS i IOS XE też mają to domyślnie włączone („NAT support for SIP is enabled by default on port 5060”, słowami samego Cisco7), i tak samo H.323:

no ip nat service sip tcp port 5060
no ip nat service sip udp port 5060
no ip nat service h225

Juniper SRX włącza SIP i H.323 na modelach oddziałowych, a na tych z najwyższej półki nie, co samo w sobie mówi ci, co inżynierowie Junipera o nich myślą. Sprawdź, gdzie stoisz, przez show security alg status, a potem:

set security alg h323 disable
set security alg sip disable
set security alg ftp disable
set security alg ike-esp-nat disable

FortiGate domyślnie przeprowadza inspekcję VoIP przez profil VoIP, z helperem sesji w jądrze pod spodem. Udokumentowana przez Fortinet sekwencja najpierw usuwa helper27:

config system session-helper
 show
 delete <the sip entry>
end
config system settings
 set default-voip-alg-mode kernel-helper-based
end

Odczytaj numer wpisu z własnego wyniku show, zamiast go kopiować; zmienia się między modelami i wydaniami, a Fortinet ostrzega, że często potrzebny jest restart.

Check Point jest niewygodny w audycie, bo nie ma jednego przełącznika. Helper jest właściwością obiektu usługi w regule, więc predefiniowana usługa SIP daje ci obsługę protokołu i wszystko, co ona robi. Uniknięcie tego oznacza własną zwykłą usługę UDP albo TCP na porcie 5060 z typem protokołu ustawionym na brak, umieszczoną nad wszystkim, co wciąż używa wbudowanych. Pytanie „czy ALG jest włączony?” nie jest więc pytaniem, na które odpowie strona ustawień. W związku z tym ostrożnie przyjmuj czyjekolwiek zapewnienie, że jest wyłączony.

Palo Alto daje przełącznik dla każdej aplikacji, a ich własna dokumentacja mówi, że SIP ALG „creates dynamic NAT pinholes”8. Objects, Applications, znajdź sip, zaznacz Disable ALG, commit.

MikroTik dostarcza dziesięć helperów pod /ip firewall service-port (SIP, H.323, FTP, IRC, TFTP, PPTP, RTSP i inne), udokumentowanych po linijce każdy, bez żadnego ostrzeżenia o bezpieczeństwie na stronie. Najpierw wylistuj, potem wyłącz to, co znajdziesz:

/ip firewall service-port print
/ip firewall service-port set [find name=sip] disabled=yes
/ip firewall service-port set [find name=h323] disabled=yes
/ip firewall service-port set [find name=ftp] disabled=yes

Routery konsumenckie i od dostawców internetu. Szukaj „SIP ALG”, „SIP helper”, „VoIP passthrough”, „IPsec passthrough” albo „application layer gateway”, zwykle w zaawansowanych ustawieniach NAT. W wielu od dostawców internetu nie ma żadnego ustawienia, co mówi ci, czy to pudełko ma miejsce w sieci, za którą odpowiadasz.

Bez względu na platformę kończ tak samo: udowodnij to. Postaw przechwytywanie na interfejsie zewnętrznym, wyślij z zewnątrz spreparowaną linię PORT albo REGISTER na odpowiedni port i potwierdź, że nic się nie otwiera. Ustawienie, którego nie przetestowałeś, jest przekonaniem.

Większość tego, co się psuje, już nie żyje

Bądź uczciwy co do kosztu, bo na nim opiera się proszenie kogokolwiek, żeby to zrobił. Wyłączenie helpera SIP w sieci ze źle skonfigurowanymi telefonami może zepsuć połączenia, zwykle dźwięk w jedną stronę albo rejestracje, które spadają. Wyłączenie helpera FTP psuje wychodzące FTP w trybie aktywnym. Wyłączenie helpera H.323 psuje H.323, jeśli jeszcze jakiekolwiek masz. Spodziewaj się przynajmniej jednego z tych, jeśli zrobisz to jedną zmianą w sieci, do której nikt nie zaglądał od lat.

Teraz przeczytaj listę jeszcze raz i zauważ, że prawie każdy protokół obsługiwany przez helper to taki, który reszta branży już pochowała. H.323 przegrał z SIP dwadzieścia lat temu. PPTP jest nie do obrony od 1998 roku, o czym pisałem szeroko w IPsec Was a Good Idea. Bezpośrednie transfery IRC należą do dekady, za którą nikt nie tęskni. Usługa nazw NetBIOS, wersje SNMP z community string, protokół wykrywania skanerów i stary protokół kopii zapasowych to relikty sieci lokalnej, które nigdy nie miały przekraczać granicy. Zwykłe FTP całkowicie zniknęło z przeglądarek: Firefox usunął je w lipcu 2021, a Chrome w październiku, oba z uzasadnieniem, że użycie jest znikome, a bezpieczeństwo nie jest warte utrzymania28.

Więc „nie możemy wyłączyć helpera, coś się zepsuje” to zwykle argument za trzymaniem martwego protokołu pod respiratorem, żeby usprawiedliwić funkcję otwierającą porty obcym. Wyłączenie go nie psuje twojej sieci. Ujawnia jedyną rzecz w niej, którą trzeba było wycofać lata temu, a to informacja, której i tak chciałeś.

SIP to prawdziwy wyjątek i jedyny. Wszystko inne na tej liście to argument, który powinieneś z radością przegrać, i nic z tego nie jest nie do naprawienia, bo każdy z tych protokołów rozwiązał własny problem translacji lata temu, w protokole, tam, gdzie jego miejsce.

Co robić w zamian

Odpowiedź middleboxa i odpowiedź punktów końcowych obok siebieTen sam problem, rozwiązany dwa razy. Jedna odpowiedź umieściła decyzję pośrodku.Decyduje pudełko na ścieżceDecydują oba końceJak to działaUrządzenie czyta przelatujący ładunekPrzepisuje adres, który w nim znajdzieOtwiera dziurę dla opisanego połączeniaNikt na żadnym końcu nie wie, że to się stałoJak to działaKażdy koniec pyta serwer, jak wygląda z zewnątrzKażdy oferuje wszystkie ścieżki: lokalną, NAT, przekaźnikOba końce testują ścieżki wobec siebieDziałającą utrzymują otwartą własnym ruchemCzego to od ciebie wymagaCzytelnego ładunku, więc bez szyfrowania kanałusterującego. Tego urządzenia na tej ścieżce. Tylkojednego translatora, więc operatorski CGNAT dalejto psuje. I zaufania do autora tekstu, o czymnikt nie pomyślał aż do 2010 roku.Czego to od ciebie wymagaDostępu wychodzącego i niczego więcej. Działaprzez translatory, których nie masz i nie widzisz,przez dwa naraz, przez sieć komórkowąi z kanałem sterującym szyfrowanym od końcado końca, bo nic pośrodku go nie czyta.Dla plików jest jeszcze prościej: tryb pasywny, w którym klient otwiera oba połączenia na zewnątrz i helper nie ma już nic do roboty.Prawa kolumna to nie propozycja. To robi już twoja przeglądarka.Tak negocjowana jest każda rozmowa wideo w przeglądarce, przez każdy rodzaj translatora, bez ALG na ścieżce.
Ten sam problem, rozwiązany dwa razy. Jedna odpowiedź umieściła decyzję w pudełku pośrodku. Druga pozwoliła obu końcom dogadać się między sobą, i tak każda przeglądarka już robi przy każdej rozmowie wideo.

FTP. Tryb pasywny, w specyfikacji od 1985 roku i domyślny w każdym kliencie od dwudziestu lat: oba połączenia otwierają się na zewnątrz i helper nie ma już nic do roboty. A jeśli w 2026 roku przesyłasz pliki między organizacjami, FTP nie jest do tego protokołem: SFTP i FTPS są szyfrowane i żaden helper nie dotyka żadnego z nich.

SIP i wszystko inne czasu rzeczywistego. Punkt końcowy pyta serwer w internecie, jak jego publiczny adres i port wyglądają z zewnątrz, oferuje każdą ścieżkę kandydującą, jaką ma, a oba końce testują je wobec siebie i zostawiają jedną, która działa, z przekaźnikiem tam, gdzie nie ma ścieżki bezpośredniej. To STUN, TURN i ICE, i to robi każda przeglądarka na ziemi przy każdej rozmowie wideo, przez każdy rodzaj translatora, bez ALG na ścieżce. Jeśli twój system telefoniczny nie umie tego w 2026 roku, problemem jest twój system telefoniczny.

IPsec. NAT traversal, czyli RFC 3947 i RFC 3948: oba końce zauważają translator podczas wymiany kluczy i przez resztę sesji opakowują ESP w UDP 450021, bez bramki na żadnym pudełku pomiędzy.

H.323. Wycofaj. SIP wygrał ten spór około 2005 roku, więc nie ma migracji do planowania, tylko usunięcie. Bezpośrednie transfery, TFTP, SNMP, NetBIOS, wykrywanie skanerów i protokół kopii zapasowych idą tą samą drogą: żaden z nich nie ma czego szukać po drugiej stronie granicy.

IPv6. Nic z tego tam nie istnieje, bo nie ma translacji, więc helper nie ma czego przepisywać. Host ma własny adres, adres w ładunku jest prawdziwy, a stanowy firewall dopuszcza to, co mu kazałeś, i nic więcej. Każdy problem z tego wpisu wywodzi się z translacji adresów, a ta wywodzi się z niewdrażania IPv6, o czym pisałem gdzie indziej i czego nie będę powtarzał.

Teraz część, w której nie zamierzam być dyplomatą.

Jeśli ktoś każe ci to włączyć (dostawca, instalator telefonii, usługa zarządzana, integrator z umowy ramowej), to nie jest inżynier sieci i nie jest specjalista od bezpieczeństwa. Może być bardzo dobry w tym, czym naprawdę się zajmuje, i to nie będzie to. Właściwą odpowiedzią na system telefoniczny, który potrzebuje, żeby firewall przepisywał mu sygnalizację, jest naprawienie systemu telefonicznego, a każdy, kto zamiast tego każe ci otworzyć granicę dla parsera dopasowującego ciągi znaków, albo nie wie, czym jest oczekiwanie, albo go to nie obchodzi. To nie jest godzina dla amatorów. Od 2007 roku w dokumentach ścieżki standardów jest właściwy sposób, żeby to zrobić, a „po prostu włącz helper SIP” to dźwięk kogoś sięgającego po to, co dziś zamknie zgłoszenie.

Zapytaj ich, na sali, na co ustawiony jest symbol wieloznaczny adresu źródłowego oczekiwania. Jeśli pytanie spada na nich jak niespodzianka, masz odpowiedź, i nigdy nie chodziło o protokół.

Jeśli wciąż je masz włączone, czy możesz nazywać siebie profesjonalistą?

To prawdziwe pytanie i zasługuje na prawdziwą odpowiedź, więc oto trzy, bo są trzy przypadki. Wszystko zależy od tego, czy wiesz, a wiedza to nie coś, co ci się przydarza. Upewnienie się, że wiesz, to twoja praca.

Jeśli na granicy, za którą odpowiadasz, jest włączony helper SIP, H.323 albo FTP, a ty nie umiesz bez sprawdzania powiedzieć, czym jest oczekiwanie, które z jego pól są symbolami wieloznacznymi, kto dostarcza wartości i co twoje zgłoszenie certyfikacyjne twierdzi o regułach przychodzących, to nie. Nie w tej sprawie. Nie wybrałeś konfiguracji, odziedziczyłeś ustawienie domyślne i nigdy go nie przeczytałeś. Porażką nie jest luka; każdy ma luki i ja miałem tę. Jest nią budowanie granicy w poprzek luki, której nigdy nie zamknąłeś, a potem podpisanie czegoś, co mówi, że granica jest solidna.

Jeśli dokładnie wiesz, co to robi, a jest włączone, bo regulator wymienia ten protokół z nazwy, albo sprzęt partnera nie zakańcza niczego innego, albo system telefoniczny wymieniacie w marcu i to musi wytrzymać do tego czasu, to tak, oczywiście, i wykonujesz tę pracę porządnie. To prawdziwe ograniczenia i obchodziłem gorsze. Tym, co czyni to profesjonalnym, a nie zaniedbaniem, jest to, że zapisałeś, który helper, na którym interfejsie, dla którego przepływu, dlaczego i jakiego dnia zostanie wyłączony. A to jest papierologia, o którą i tak prosiła kontrola firewalla.

Przypadkiem nie do obrony jest ten środkowy. Wiedzieć dość, żeby czuć niepokój, i zostawić to, bo nikt nie kazał ci tego uzasadnić. To nie jest inżynieria. To przyzwyczajenie z doczepionym numerem zmiany i tak funkcja, którą Best Current Practice kazała ci wyłączyć w styczniu 2007, jest wciąż włączona w 2026.

To ma największe znaczenie, kiedy płacisz komuś za osąd, bo osądu nie da się sprawdzić przy odbiorze. Więc sprawdź go przed podpisaniem. Zapytaj, co ich standardowa konfiguracja robi z helperami protokołów i dlaczego, zapytaj, co się stanie, jeśli ktoś w sieci dla gości otworzy link, i zapytaj, które urządzenia wewnętrzne byłyby osiągalne przy włączonym helperze H.323, a potem patrz, czy powiedzą „tylko maszyna, która kliknęła”, bo to błędna odpowiedź, jaką daje ktoś, kto brzmi kompetentnie. W ciągu dwóch minut będziesz wiedział, czy ktoś ci coś mówi, czy ci czyta, a dwie minuty to znacznie tańszy test niż incydent.

Jeśli odpowiedź wraca jako wzruszenie ramion, a ty i tak podpisujesz, to też jest decyzja. Tylko że przestała być ich, a stała się twoja.

Nikt nigdy nie musiał tego uzasadniać

Chcę być uczciwy wobec ludzi, którzy to zbudowali, bo na to zasługują. W 1994 roku helper był rozsądną odpowiedzią na prawdziwy problem. Adresów zaczynało brakować, NAT był pragmatyczną poprawką, garstka ważnych protokołów tego nie przetrwała, a do wyboru było zmienić każdego klienta FTP na ziemi albo nauczyć pudełko czytać. Nauczyli pudełko czytać, wypuścili najbezpieczniejsze ustawienia domyślne, jakie przyszły im do głowy, i wpisali w źródła ostrzeżenia o tym, do czego da się to zmusić. Te ostrzeżenia wciąż tam są. Jedno zacytowałem.

To, co poszło źle potem, nie jest porażką techniczną. Chodzi o to, że nic w tej branży nigdy nie wymagało od nikogo, żeby jeszcze raz na to spojrzał. IETF powiedziało „wyłączcie je” i nie miało władzy, żeby kogokolwiek zmusić. Jądro zmieniło ustawienie domyślne i nie mogło dosięgnąć urządzeń już wysłanych. Badacze udowodnili to cztery razy w szesnaście lat i za każdym razem poprawka lądowała gdzieś indziej niż na firewallu. A ustawienie domyślne tymczasem zostało włączone: nie dlatego, że ktoś go bronił, tylko dlatego, że ustawienie domyślne, o które nikt się nie kłóci, przetrwa w nieskończoność, a żaden dział nigdzie nie ma kończenia rzeczy w zakresie obowiązków.

Taki jest wzorzec i jest większy niż jedna funkcja firewalla. Ta branża jest świetna w utrzymywaniu i beznadziejna w kończeniu. Utrzymanie ma budżet, ludzi, da się je fakturować i jest bezpieczne; wycofanie wymaga jednej osoby, która postawi swoje nazwisko na zmianie bez żadnego zysku, jeśli pójdzie dobrze, i z nazwiskiem wszędzie, jeśli pójdzie źle. Więc rzecz zostaje, a pewnego dnia ktoś odkrywa, że otwiera porty do twojej drukarki.

Wskazówką jest dla mnie to sformułowanie w dokumentacji samego Cisco: ALG tworzy drzwi NAT. Nie filtr. Nie kontrolę. Drzwi, w murze, za który zapłaciłeś, otwierane przez każdego, kto dostarczy do nich pakiet z właściwymi słowami na początku, a ustaloną odpowiedzią było proszenie przechodniów, żeby nie próbowali klamki.

Swoje możesz zamknąć dziś po południu i to jest część, na której warto skończyć. Nie ataki; ataki to tylko to, co się dzieje, kiedy nikt tego nie robi. Idź i zobacz, co twoja granica przepuszcza do środka, a czego nigdy nie zapisałeś, zdecyduj, czy tak chciałeś, i usuń to, czego nie chciałeś, stawiając datę przy tym, co zostawiłeś.

Tym zawsze była granica: listą rzeczy, na które ktoś postanowił pozwolić i umiał powiedzieć dlaczego. Cokolwiek jest na niej, a nikt tego nie wybrał, nie jest bezpieczeństwem. To meble.


  1. Samy Kamkar — NAT Pinning, 5 stycznia 2010. Pierwotny atak z przeglądarki na ALG, wykorzystujący ukryty formularz, żeby przeglądarka wysłała IRC DCC CHAT albo linię odpowiedzi FTP 227, tak by helper routera otworzył port przychodzący. „No XSS or CSRF required.” ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎

  2. Samy Kamkar — NAT Slipstreaming, 31 października 2020, zaktualizowane w styczniu 2021. Autor streszcza atak jako pozwalający „an attacker to remotely access any TCP/UDP service bound to a victim machine, bypassing the victim’s NAT/firewall (arbitrary firewall pinhole control), just by the victim visiting a website”. Zawiera technikę granicy segmentu, uwagę, że procedura obsługi SIP „will bail unless the method (eg, REGISTER) occurs at the start of the data portion of the packet”, i analizę firmware’u Netgear. ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎

  3. Ben Seri i Gregory Vishnepolsky, Armis — NAT Slipstreaming v2.0, 26 stycznia 2021. Prymityw przekierowania połączeń H.323, obejście listy zastrzeżonych portów przeglądarek przez przekaźnik, lista przetestowanych produktów (OpenWrt, VyOS, konsumenckie routery z Linuksem, FortiGate, Cisco ASAv i csr1000v, HPE vsr1000, SonicWall TZ300), harmonogram ujawnienia i wniosek, że „resolving the issue will require a fundamental change of their implementations by various router/firewall vendors”. ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎ ↩︎

  4. RFC 4787 — Network Address Translation (NAT) Behavioral Requirements for Unicast UDP, styczeń 2007, BCP 127. Sekcja 7 zawiera REQ-10 i spostrzeżenie, że „Certain NATs have these ALGs turned on permanently, others have them turned on by default but allow them to be turned off”. ↩︎ ↩︎ ↩︎

  5. Pablo Neira Ayuso — netfilter: nf_ct_helper: disable automatic helper assignment, commit 3bb398d9, 25 kwietnia 2016, wydany w Linuksie 4.7. Zmienia ustawienie domyślne nf_conntrack_helper z włączonego na wyłączone. ↩︎ ↩︎ ↩︎

  6. Źródła Chromium — net/base/port_util.cc. Jego tablica kRestrictedPorts zawiera 69, 137, 139, 161, 554, 1719, 1720, 1723, 5060, 5061, 6566 i 10080. Ogłoszenie Adama Rice’a o portach SIP, 5 listopada 2020: „a carefully-crafted HTTP request to port 5060 on an attacker’s server can fool some NAT devices into treating it as a SIP packet and setting up port forwarding.” ↩︎ ↩︎

  7. Cisco — SIP ALG Hardening for NAT and Firewall, IP Addressing Configuration Guide, Cisco IOS XE 17.x. „SIP ALG creates a firewall pinhole or a Network Address Translation (NAT) door based on the first value in the Via header field.” Obsługa NAT dla SIP jest „enabled by default on port 5060”. Zobacz też Using Application-Level Gateways with NAT, gdzie napisano, że SIP i H.323 są domyślnie włączone. ↩︎ ↩︎

  8. Palo Alto Networks — Disable the SIP Application-level Gateway (ALG). „SIP ALG creates dynamic NAT pinholes but may interfere with VoIP applications that have NAT traversal capabilities, causing communication failures.” ↩︎ ↩︎

  9. RFC 2663 — IP Network Address Translator (NAT) Terminology and Considerations, sierpień 1999. W sekcji 2.9 zdefiniowano Application Level Gateway. ↩︎

  10. RFC 3234 — Middleboxes: Taxonomy and Issues, luty 2002. Zdanie o naruszeniu warstw jest w sekcji 2.11; koszt dodatkowych pudełek na ścieżce w sekcji 5. ↩︎ ↩︎

  11. Eric Leblond, Pablo Neira Ayuso, Patrick McHardy, Jan Engelhardt i Mr Dash Four — Secure use of iptables and connection tracking helpers. „This system relies on parsing of data coming either from the user or the server. It is therefore vulnerable to attack.” Źródło cytatu o symbolu wieloznacznym w IRC; dokumentuje sysctl nf_conntrack_helper i cel CT --helper. ↩︎ ↩︎

  12. Źródła jądra Linuksa — net/netfilter/nf_conntrack_ftp.c. Parametr modułu loose ma domyślnie wartość false i pilnuje przypadku, gdy adres w PORT nie jest własnym adresem klienta; komentarz nazywa ryzyko „DMZ machines opening holes to internal networks, or the packet filter itself”. ↩︎

  13. netfilter — H.323 conntrack/NAT helper, od autora modułu. Zawiera scenariusz przekierowania połączenia, który pozwala sesji wskazać adres strony trzeciej. ↩︎

  14. David Leadbeater — NAT-Again: IRC NAT helper flaws, sierpień 2022. Demonstruje wyzwalacz przez echo pingu, zauważa, że da się nim też skanować, demaskować ukrytych użytkowników i rozłączać ich przez wskazanie portu 0, i zaleca: „Potentially entirely deprecate and remove nf_conntrack_irc, it’s unclear it has much use anymore.” ↩︎ ↩︎

  15. CVE-2022-2663 — „An issue was found in the Linux kernel in nf_conntrack_irc where the message handling can be confused and incorrectly matches the message. A firewall may be able to be bypassed when users are using unencrypted IRC with nf_conntrack_irc configured.” ↩︎ ↩︎

  16. Cisco — biuletyn dla CVE-2018-15454, 31 października 2018. Podane zabezpieczenie to no inspect sip na ASA i configure inspection sip disable na FTD; NVD odnotowuje, że w chwili publikacji „Software updates that address this vulnerability are not yet available.” ↩︎ ↩︎

  17. RFC 4217 — Securing FTP with TLS, październik 2005. ↩︎

  18. RFC 3715 — IPsec-Network Address Translation (NAT) Compatibility Requirements, marzec 2004. Sekcja 2.1 punkt (f) dotyczy wyboru SPI wobec NAT; sekcja 2.3 nosi tytuł Helper Incompatibilities i zawiera cytowane zdania o rozdzielaniu według ciasteczek IKE i parsowaniu ładunków ISAKMP. ↩︎ ↩︎

  19. Juniper — IKE and ESP ALG, Application Layer Gateways User Guide. Źródło opisu bramek, uwagi, że ruch NAT-T na porcie 4500 nie jest przetwarzany przez ALG, i ostrzeżenia, że gdy dwóch klientów dzieli przetłumaczony adres, urządzenie „will be unable to distinguish and route return traffic properly”. ↩︎ ↩︎

  20. Cisco — IPsec Pass Through Inspection, ASA Firewall CLI Configuration Guide 9.20. „IPsec Pass Through application inspection provides convenient traversal of ESP (IP protocol 50) and AH (IP protocol 51) traffic associated with an IKE UDP port 500 connection.” Nie ma tego w domyślnej polityce; dostarczona _default_ipsec_passthru_map „sets no maximum limit on ESP connections per client”. ↩︎ ↩︎

  21. RFC 3947 — Negotiation of NAT-Traversal in the IKE oraz RFC 3948 — UDP Encapsulation of IPsec ESP Packets, oba ze stycznia 2005. ↩︎ ↩︎

  22. Cole Dishington — netfilter: nf_conntrack: Add conntrack helper for ESP/IPsec, maj 2021, trzecia wersja. Przejrzana na netfilter-devel i nie scalona; net/netfilter w głównej linii wciąż nie zawiera nf_conntrack_proto_esp.c. ↩︎

  23. NCSC i IASME — Cyber Essentials: Requirements for IT Infrastructure v3.3, kwiecień 2026. Kontrola 1, Firewalls, dotyczy „boundary firewalls, desktop computers, laptops, routers, servers, IaaS, PaaS, SaaS”; trzy cytowane wymagania to jej własne słowa. ↩︎ ↩︎

  24. RFC 3027 — Protocol Complications with the IP Network Address Translator, styczeń 2001. „The purpose of this document is to identify the protocols and applications that break with NAT enroute.” ↩︎

  25. WHATWG Fetch — pull request 1109, zmiana w standardzie, która dodała wpisy zakazanych portów we wszystkich przeglądarkach. ↩︎

  26. OpenBSD — ftp-proxy(8). Połączenia sterujące docierają do niego tylko dlatego, że je tam wysłałeś: „FTP control connections should be redirected into the proxy using the pf(4) divert-to command, after which the proxy connects to the server on behalf of the client.” ↩︎

  27. Fortinet — Technical Tip: Disabling VoIP Inspection. Dokumentuje usunięcie wpisu SIP z config system session-helper, set default-voip-alg-mode kernel-helper-based i odnotowuje, że ponowne włączenie wymaga restartu. ↩︎

  28. Mozilla — Stopping FTP support in Firefox 90, 20 lipca 2021, oraz Google — Deprecations and removals in Chrome 95, październik 2021: „Use of FTP in the browser is sufficiently low that it is no longer viable to invest in improving the existing FTP client.” ↩︎