Dwa poprzednie wpisy zbudowały serwer pocztowy spełniający zestaw reguł, raz z czterech pakietów, raz z jednej binarki. Prawie nikt tego nie robi. Płacą Microsoftowi, kierują domenę na Exchange Online i pozwalają mu załatwić całość. Uczciwe pytanie nie brzmi tu więc „jak to zbudować”, tylko „jeśli już płacę za platformę, na której działa większość kraju, czy mogę sprawić, żeby spełniała te same reguły?”

Odpowiedź, z własnej dokumentacji Microsoftu i z wglądu tylko do odczytu w DNS prawdziwych tenantów, brzmi: niektóre dobrze, kilku wcale, a platforma nie powie ci, które są które. To wydanie Fisher-Price bezpieczeństwa poczty. Rogi są zaokrąglone, ostre narzędzia schowane, a kilku kontrolek, po które naprawdę byś sięgnął, nie ma, żeby je włączyć. Każde twierdzenie jest poparte stroną Microsoftu sprawdzoną 22 października 2026, a każdy wynik DNS da się odtworzyć dig.

Karta wyników

Oto reguły domu z wpisu otwierającego, /pl/email/why-every-mail-setting-has-to-be-right/, zestawione z tym, na co Exchange Online faktycznie pozwala administratorowi.

RegułaExchange OnlineWerdykt
Bez tekstu jawnego na wejściuTLS można wymagać tylko na konektorze partnera, po nazwanej domenie lub IPbrak globalnego przełącznika
Bez tekstu jawnego na wyjściudomyślnie oportunistyczne; wymuszone TLS wymaga konektora per celnie domyślnie
Wychodzące DANEdomyślnie włączone; istnieje tryb Mandatory, per konektordobrze
Wychodzące MTA-STSzawsze włączone, walidowane automatyczniedobrze
IPv6przychodzące per zaakceptowana domena, wyłączane przez tenanta lub przez Microsoftw praktyce utknęło
Porzucaj nieznane domeny nadawcówbrak udokumentowanej kontrolibrak
Przekazywanie wymaga logowaniaSMTP AUTH, ale basic auth włączone do końca 2026, a przekazywanie po IP wysyła jako dowolny adreszrobione w połowie
Login wysyła jako on samSMTP AUTH wymusza Send As; Direct Send nie wymaga uwierzytelnienia wcaledziura
Odrzucaj błąd SPFnieodrzucane; domyślnie wyłączone ustawienie oznacza to jako spamnie
Odrzucaj błąd DKIMżadna kontrola nie odrzuca na podstawie samego DKIMnie
Przychodzące DANE + DNSSECGA, ale na życzenie i nie na hoście, którego używa każdy tenantzaczęte, niedokończone

Pięć z nich to płaskie „nie” albo brak. Kształt całości to trzy kolumny: rzeczy, o których decyduje Microsoft i robi je dobrze, garść tych, które wolno ci włączyć, i te, których po prostu nie ma, żeby je przełączyć.

O czym decyduje Microsoft, co możesz przełączyć, a czego mieć nie możeszMICROSOFT DECYDUJE I ROBI TO DOBRZEWychodzące DANE, wł.Wychodzące MTA-STS, wł.Host pocztowyFiltr spamuNiezawodne doręczanieNie musiałeś prosić.Już było dobrze.MOŻESZ WŁĄCZYĆDMARC nadawcy (wł.)Wymóg TLS do partneraIPv6, per domenaOdrzuć Direct Send (opcja)Przejście na podpisany hostKrótka lista, a większośćto opcje na życzenie.NIE DA SIĘ WŁĄCZYĆWymóg TLS od wszystkichOdrzuć twardy błąd SPFOdrzuć błędny DKIMPorzuć nieznanego nadawcęDNSSEC na twoim hościeKontrolki, których chciałeśnajbardziej. Za szybą.
Kontrolki, których najbardziej chcesz przeciw zagrożeniom z wpisu otwierającego, to te w prawej kolumnie

Czytaj dalej, dlaczego każda jest tam, gdzie jest, bo powody obciążają bardziej niż werdykty.

Co robi dobrze, powiedziane wprost

Najpierw uznanie, bo jest zasłużone. Na ścieżce wychodzącej Exchange Online jest naprawdę dobry. Walidacja DANE jest domyślnie włączona od 2022, walidacja MTA-STS jest automatyczna, z „nothing administrators need to do to apply it”,1 a tryb DANE Mandatory per konektor przyszedł na początku 2026.2 To więcej, niż większość samodzielnie hostowanych serwerów daje od ręki.

Przychodzące DANE z DNSSEC weszło w ogólną dostępność 28 października 2024, a rekordy TLSA walidują się na tenancie, który przeszedł na nowy host.34 Możliwość więc istnieje. Haczyk to wszystko wokół niej, czyli reszta tego wpisu.

Bez tekstu jawnego na wejściu: nie ma przełącznika

Pierwsza reguła domu mówi, że serwer odmawia poczty przychodzącej otwartym tekstem. W Exchange Online nie da się tego wymagać od każdego nadawcy. TLS można zażądać, ale tylko na konektorze partnera, ograniczonym do nazwanych domen lub zakresów IP, a parametr „applies only to Partner type connectors”.5 Dla wszystkich innych domyślnie jest oportunistycznie.6 Możesz wymagać TLS od nazwanych partnerów. Nie możesz wymagać go od internetu w ogóle, a to właśnie tych nadawców dotyczy reguła. Żadna globalna kontrola wymuszająca przychodzące TLS nie jest udokumentowana.

Porzucaj nieznane domeny nadawców: w ogóle nieudokumentowane

Budowa na Postfiksie odmawia poczty, której domena nadawcy nie istnieje, na MAIL FROM, przed treścią. Szukałem odpowiednika w Exchange Online w dokumentacji antyspamu, uwierzytelniania i antyphishingu, i go nie ma. Najbliżej jest uwierzytelnianie złożone, a Microsoft mówi wprost, że „a composite authentication failure doesn’t directly result in a message being blocked”.7 Powiem to więc ostrożnie: Microsoft nie dokumentuje żadnej kontroli, która porzuca pocztę z nieistniejącej domeny nadawcy. Czy w filtrowaniu dzieje się coś nieudokumentowanego, z zewnątrz nie widzę, i ty też nie, co jest właśnie sednem sprawy.

Odrzucanie błędów SPF i DKIM: nie i nie

To jest ta, która powinna zatrzymać administratora w pół kroku. Reguła domu każe odrzucić wiadomość, która twardo oblewa SPF albo której podpis DKIM jest obecny i się nie weryfikuje. Exchange Online nie robi na wejściu ani jednego, ani drugiego.

Dla SPF jest ustawienie, zakopane w zaawansowanym filtrze spamu. Domyślnie jest „Off”, a włączone nie odrzuca wiadomości: oznacza pocztę od nadawcy spoza listy „as high confidence spam”.8 Przeczytaj to dwa razy. Najmocniejsze, co Exchange Online zrobi z kimś, kto podrabia domenę, której SPF mówi -all, to wrzucić to do Śmieci, a i to jest od ręki wyłączone. Dla DKIM nie ma nic: żadne ustawienie nie odrzuca wiadomości wyłącznie dlatego, że jej podpis się nie zweryfikował. Nieudany podpis zasila DMARC i wynik złożony, i na tym koniec.

Odrzucenie zdarza się w jednym przypadku: gdy domena nadawcy publikuje DMARC p=reject, Exchange Online domyślnie to honoruje i odmawia w czasie SMTP z 550 5.7.1.9 Dobrze, i domyślnie włączone, ale zależy całkowicie od tego, czy nadawca zrobił, co trzeba. Kontrolek, których inne budowy używały do ochrony twojej własnej poczty przychodzącej, odrzucania przy błędzie SPF i odrzucania przy złamanym podpisie, nie ma, żeby je włączyć.

IPv6: dwa lata później NCSC jest przez nie nieosiągalne

IPv6 jest w tej serii obowiązkowe. Exchange Online wspiera je na wejściu, per zaakceptowana domena, po włączeniu na życzenie, i z zastrzeżeniem, że Microsoft automatycznie wyłącza „a small percentage of our customers”.10 To wdrożenie ogłoszono w październiku 2024 jako trwające od trzech do sześciu miesięcy. Przeczytałem więc rekord AAAA na hoście pocztowym dwudziestu dwóch brytyjskich organizacji korzystających z Microsoft 365. Dziewięć, dwa lata później, nie ma żadnego.

Bez IPv6 na MXZ IPv6
hmrc.gov.ukons.gov.uk
ncsc.gov.ukmet.police.uk
nhs.netcam.ac.uk, ucl.ac.uk, kcl.ac.uk
lloydsbank.comjisc.ac.uk, ja.net
mod.uk, justice.gov.ukofcom.org.uk
ico.org.ukgov.wales
vodafone.co.uk, bt.comsheffield.gov.uk, birmingham.gov.uk

Własna skrzynka National Cyber Security Centre jest nieosiągalna przez IPv6, podobnie HMRC, usługa pocztowa NHS, Ministerstwo Obrony, Information Commissioner i Lloyds Bank.4 Czy każdą z nich wyłączył Microsoft, czy nigdy jej nie włączono, z DNS nie da się poznać. Skutek jest ten sam, a wszystkie dwadzieścia dwie siedzą na starym hoście pocztowym, którego, jak zaraz zobaczymy, nie da się podpisać.

DNSSEC: nieplanowany dla hosta, którego faktycznie używasz

Tu dokumentacja i DNS przestają się ze sobą zgadzać i to jest najostrzejsze ustalenie tego wpisu. Przychodzące DANE wymaga DNSSEC, a DNSSEC wymaga, żeby host pocztowy siedział w podpisanej strefie. Każdy zwykły tenant Exchange Online ma MX skierowany na host pod mail.protection.outlook.com. Sprawdziłem, czy ta strefa jest podpisana, i dowodnie nie jest:

$ dig @1.1.1.1 +dnssec DS protection.outlook.com
;; flags: qr rd ra ad; ANSWER: 0
protection.outlook.com. 60 IN NSEC \000.protection.outlook.com. NS RRSIG NSEC
Hosta, którego używają wszyscy, nie da się podpisać; na ten, który można, nikt nie przeszedłTU JEST KAŻDY TENANTNOWY HOST, JEŚLI ZMIGRUJESZ*.mail.protection.outlook.comStrefa niepodpisanaNSEC dowodzi: brak DSDANE tu nie zadziałaBrak rekordu TLSA do publikacjiMicrosoft: nie planuje podpisać*.mx.microsoftStrefa podpisana DNSSECJest DS, łańcuch się walidujeTLSA 3 1 1, DANE działaNa życzenie, ręczna zmiana MXŻaden zbadany tenant z UK nie przeszedł
Podpisane stwierdzenie, że delegacja jest niepodpisana. Prawie każdy tenant jest po lewej

Strefa nadrzędna jest podpisana i zwraca uwierzytelniony rekord NSEC dowodzący, że dla protection.outlook.com nie ma DS. To podpisane stwierdzenie, że delegacja jest niepodpisana. Każdy MX *.mail.protection.outlook.com, czyli prawie każdy tenant Microsoft 365 na ziemi, jest więc w niepodpisanej strefie i nie może robić DANE.

Nowa, podpisana infrastruktura żyje pod inną nazwą, mx.microsoft, a przejście na nią to ręczna zmiana na życzenie. Ilu to zrobiło? Z mniej więcej trzydziestu pięciu brytyjskich domen, które sprawdziłem, ani jedna. Wszyscy tenanci, których znalazłem na podpisanym hoście, byli holenderscy. A własny wpis Microsoftu z kwietnia 2026 mówi, że w planach nie ma naprawy hosta, którego używają wszyscy:

Currently, there are no plans to enable DNSSEC on the mail flow domain mail.protection.outlook.com.2

A więc: DNSSEC i DANE są dostępne na nowym hoście, jeśli się zgłosisz i zmigrujesz, a host, na którym faktycznie jest każdy istniejący tenant, według własnej deklaracji Microsoftu nie zostanie podpisany. Możliwość weszła do produkcji. Wartość domyślna się nie ruszyła i nie ruszy.

Dwie największe domeny samego Microsoftu pokazują ten podział, a jedna z nich jest gorsza niż tenanci, których poucza:

microsoft.comoutlook.com
Host pocztowymail.protection.outlook.comolc.protection.outlook.com
Strefa podpisananienie
Polityka DMARCp=rejectp=none
MTA-STSenforceenforce
IPv6 na MXtaknie

outlook.com, konsumencka usługa pocztowa, publikuje DMARC p=none: prosi świat, żeby sprawdzał jej pocztę, a potem nic nie robił z błędem, czyli ustawienie, które wpis otwierający nazywa wzruszeniem ramion.4 Domena korporacyjna Microsoftu wypada lepiej. Żaden z hostów nie jest podpisany.

Dokumentacja kłóci się sama ze sobą

Gdy własna dokumentacja dostawcy przeczy sama sobie w sprawie kontroli bezpieczeństwa, to nie jest czepianie się. To klient, któremu mówi się dwie sprzeczne rzeczy o czymś, co decyduje, czy jego poczta jest bezpieczna, a ja zwracam na to uwagę tak, jak u każdego dostawcy, któremu płaci się za to, żeby było dobrze. Trzy przykłady, wszystkie ze stron opublikowanych przez Microsoft, wszystkie aktywne 22 października 2026.

CoJedna strona mówiInna mówi
Kwalifikator SPF allzalecany twardy błąd -allzalecany miękki błąd
Wieloznaczny MX w MTA-STSpublikuj mx: *.mail.protection.outlook.comsymboli wieloznacznych „must not be used”
DNSSEC na głównym hościepromuje DANE i DNSSEC„no plans to enable DNSSEC on mail.protection.outlook.com”

Strona o SPF zaleca -all, „hard fail”.11 Wpis o Direct Send zaleca „a Soft Fail SPF configuration”.12 Oba są aktualne, a klient, który posłucha jednego, dostaje bury od drugiego. W sprawie MTA-STS strona o poczcie przychodzącej każe tenantowi publikować mx: *.mail.protection.outlook.com, na tej samej stronie mówi, że „wildcards or ‘*’ must not be used as the MX prefix in all MTA-STS scenarios”,1 a potem drukuje przykład, który używa dokładnie tego symbolu wieloznacznego. Nie proszę Microsoftu, żeby cokolwiek wymyślał. Pytam, dlaczego strona, która mówi klientowi, jak chronić przepływ poczty, nie potrafi zgodzić się sama ze sobą co do jednej linijki, która tę ochronę zapewnia.

Potem dziura Direct Send, czyli reguła tożsamości, reguła szósta, padająca w drzwiach wejściowych.

Jedne drzwi sprawdzają, kim jesteś; drugie nieUWIERZYTELNIONE WYSYŁANIEDIRECT SENDSMTP AUTH, port 587Logowanie jest wymaganeSend As jest wymuszaneZły nadawca jest odrzucany:5.7.60 … send as this senderDrzwi, które cię sprawdzająŻadnego uwierzytelnieniaDomyślnie włączoneReject Direct Send na życzenieI sprawdza tylko kopertę,nigdy widocznego FromDrzwi, które nie sprawdzają
Uwierzytelnione wysyłanie odmawia podrobionemu nadawcy. Drugie wejście nie pyta o nic

Jest sposób, żeby wysłać pocztę do tenanta jako jeden z jego własnych użytkowników bez żadnego uwierzytelnienia, bo to „does not require any form of authentication”,12 i jest domyślnie włączony. Ustawienie, które to wyłącza, RejectDirectSend, jest domyślnie wyłączone, sprawdza tylko nadawcę z koperty, a nie widoczne From:, i po osiemnastu miesiącach nadal ma „no fixed date for General Availability”.12 Płatna platforma dostarczyła nieuwierzytelniony sposób na podszywanie się pod własną domenę tenanta, zostawiła go domyślnie włączonym, a poprawka to przełącznik na życzenie bez daty wydania i z luką w tym, co sprawdza. To ten rejestr, który rezerwuję dla dostawcy wychodzącego z tezą, że to trudne. To nie jest trudne. W związku z tym nie będę udawał, że jest. To wartość domyślna, którą ustawiono źle i tak zostawiono.

Czy da się na tym zbudować to dobrze? Przeważnie nie

Oto więc uczciwy rachunek, a nie brzmi on tak, że Microsoft 365 to zła poczta. Dostarcza niezawodnie, jego bezpieczeństwo wychodzące jest naprawdę dobre, a dla organizacji bez wiedzy o poczcie jest bezpieczniejszy niż serwer, który inaczej by źle skonfigurowali. Wszystko prawda i wszystko obok tego, co ta seria pokazuje.

Chodzi o kontrolę, a w kontrolkach, które najbardziej liczą się przeciw zagrożeniom z wpisu otwierającego, Exchange Online ci jej nie daje. Nie możesz wymagać przychodzącego TLS od internetu, odrzucić twardego błędu SPF, odrzucić podrobionego podpisu ani porzucić poczty z domeny, która nie istnieje. Jedyna niepodrabialna ochrona transportu, DANE z DNSSEC, jest wyłączona na hoście, na którym jesteś, i nie ma planów, żeby tam dotarła. A nieuwierzytelniona dziura w drzwiach wejściowych jest domyślnie otwarta i nie ma daty jej zamknięcia.

To właśnie znaczy wydanie Fisher-Price. Nie to, że jest dla dzieci, tylko to, że ostre narzędzia zabrano, dostajesz te zaokrąglone i słyszysz, że to dla twojego dobra. Co dla wielu firm jest prawdą. Dla wielu organizacji naprawdę jest. Dla każdego, kto doczytał do tego miejsca i zrozumiał, do czego były ostre narzędzia, to platforma, która zdecydowała za ciebie, których ustawień bezpieczeństwa wolno ci dotknąć. Te, których chciałeś najbardziej, są za szybą.

Płacisz za to tak czy inaczej. Najmniej, co możesz zrobić, to wiedzieć, których z tych reguł po cichu zdecydowała, że nie wolno ci trzymać.


  1. Microsoft Learn — Enhance mail flow with MTA-STS — automatyczna walidacja wychodzącego MTA-STS; także to, że „MTA-STS policy files aren’t something that Exchange Online can host”, oraz sprzeczne same ze sobą wskazówki o symbolach wieloznacznych. ↩︎ ↩︎

  2. Microsoft Tech Community — Modernizing DNS security for Exchange Online mail flow (23 kwietnia 2026) — tryby DANE/MTA-STS per konektor oraz „Currently, there are no plans to enable DNSSEC on the mail flow domain mail.protection.outlook.com.” ↩︎ ↩︎

  3. Microsoft Tech Community — General Availability of Inbound SMTP DANE with DNSSEC (28 października 2024). ↩︎

  4. DNS sprawdzony 22 października 2026 poleceniem dig @1.1.1.1 +dnssec przez walidujący resolver. protection.outlook.com zwraca uwierzytelniony NSEC dowodzący braku DS (niepodpisana); mx.microsoft jest podpisana, a jej tenanci publikują walidujące się rekordy TLSA 3 1 1. Rekordy AAAA odczytane na hoście MX *.mail.protection.outlook.com dwudziestu dwóch brytyjskich organizacji; dziewięć, w tym ncsc.gov.uk, hmrc.gov.uk, nhs.net i mod.uk, nie ma żadnego. ↩︎ ↩︎ ↩︎

  5. Microsoft Learn — New-InboundConnector — parametr RequireTLS „applies only to Partner type connectors”, ograniczony przez SenderDomains lub IP nadawcy. ↩︎

  6. Microsoft Learn — Exchange Online uses TLS to secure email connections — „By default, Exchange Online always uses opportunistic TLS”, a jeśli odbiorca go nie oferuje, wysyła bez szyfrowania. ↩︎

  7. Microsoft Learn — Email authentication in EOP — „a composite authentication failure doesn’t directly result in a message being blocked.” ↩︎

  8. Microsoft Learn — Advanced Spam Filter settings — ustawienie „SPF record: hard fail” jest domyślnie „Off” i oznacza pasującą pocztę jako spam o wysokim stopniu pewności, zamiast ją odrzucać. ↩︎

  9. Microsoft Learn — Configure DMARC to validate the From address — przy domyślnie włączonym Honor DMARC polityka nadawcy p=reject jest „Rejected during SMTP (550 5.7.1)”. ↩︎

  10. Microsoft Tech Community — IPv6 updates for Exchange Online (30 października 2024) — wdrożenie na trzy do sześciu miesięcy i automatyczne wyłączenie „a small percentage of our customers”. ↩︎

  11. Microsoft Learn — Set up SPF — „For Microsoft 365 domains, we recommend -all (hard fail).” ↩︎

  12. Microsoft Tech Community — Introducing more control over Direct Send (28 kwietnia 2025, zmieniony 20 maja 2026) — Direct Send „does not require any form of authentication”; RejectDirectSend ma domyślnie False, sprawdza tylko nadawcę z koperty, a „There is no fixed date for General Availability”; oraz zalecenie miękkiego błędu SPF. ↩︎ ↩︎ ↩︎